یعنی چه
هزیمت گشتن یک مصدر مرکب و اصطلاح تاریخی-نظامی است که به معنای شکست خوردن سنگین، مغلوب شدن و پراکنده و متواری شدن نیروها یا لشکر از میدان جنگ و خطر به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت هَزیمَت (با فتح هاء و کسره ميم) گَشتَن (با فتح گاف) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند خودِ عبارت «هزیمت گشتن»، «شکست خوردن» یا «منهزم شدن» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی که به شکست سنگین ارتش یا فرار همهجانبه اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
واژه هزیمت خود از ریشه عربی «ه-ز-م» گرفته شده است و افعال این ریشه در زبان عربی به معنای درهمشکستن ارتش دشمن به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل هزیمت گشتن
واژه «هزیمت گشتن» یک ترکیب فعلی کهن و فصیح در زبان فارسی است که از ترکیب اسم مصدر عربی «هزیمت» (به معنی شکست و پراکندگی) و فعل کمکی فارسی «گشتن» (در معنای شدن) ساخته شده است. این اصطلاح فراتر از یک شکست معمولی، به وضعیتی اشاره دارد که در آن شیرازه یک ارتش یا گروه کاملاً از هم میپاشد و افراد برای نجات جان خود مجبور به فرار و پراکندگی میشوند.
در متون کهن ادبی و تاریخی مانند تاریخ بیهقی، شاهنامه فردوسی و عالمآرای عباسی، این عبارت بارها برای توصیف احوال لشکریان مغلوب به کار رفته است. استفاده از این واژه بار معنایی سنگینی از فروپاشی قدرت، ترس و عقبنشینی غیرمنظم را به مخاطب منتقل میکند و نشاندهنده پایان یافتن اقتدار یک جبهه در نبرد است.
اگرچه خود این ترکیبِ فارسی در قرآن کریم وجود ندارد، اما ریشه عربی آن یعنی «هزم» در آیات متعددی به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۴۵ سوره قمر که میفرماید «سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ وَیُوَلُّونَ الدُّبُرَ» و پیشبینی میکند که بهزودی آن جمع شکست میخورد و پشت کرده و میگریزند. این امر نشاندهنده اصالت و قدمت معنایی این واژه در متون کلاسیک است.