یعنی چه
واژه مُعوَّق در لغت به معنای چیزی یا کسی است که به دلیل وجود موانع، کار یا رشد او دچار تاخیر، اختلال یا توقف شده است. این واژه در زبان عامه و امور اداری فارسی بیشتر به شکل «معوقه» برای وامها یا حقوق پسافتاده استفاده میشود، اما در عربی معاصر به افراد دارای معلولیت جسمی یا ذهنی نیز اطلاق میگردد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُعوَّق (Mo-av-vaq) با تشدید روی حرف واو است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع، خودِ عبارت «معوق عربی» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
بسته به کاربرد واژه در متن (مالی یا پزشکی/اجتماعی)، معادلهای متفاوتی در انگلیسی دارد.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی برای این کلمه با توجه به سیاق متن شامل عقبافتاده، پسافتاده، دیرکرد و در معنای انسانی آن ناتوان یا کمتوان است.
نماد چیست
این واژه در بستر اداری و حقوقی نمادی از پروژههای معطل مانده و مطالبات مالی پرداختنشده است. در بستر اجتماعی و جامعهشناسی معاصر عرب، نشانهای برای اشاره به چالشها و حقوق افراد دارای معلولیت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل معوق عربی
واژه مُعوَّق از ریشه ثلاثی مجرد «ع و ق» گرفته شده که در لغت به معنای منع کردن، بازداشتن و به تأخیر انداختن است. این کلمه اصالتاً عربی است و به عنوان اسم مفعول از باب تفعیل به کار میرود. ریشه این واژه در قرآن کریم نیز در آیه ۱۸ سوره احزاب به صورت اسم فاعل «المعوّقین» به معنی کارشکنان و بازدارندگان از جهاد آمده است.
در کاربرد مدرن، این واژه دستخوش تفکیک معنایی جالبی میان دو زبان فارسی و عربی شده است؛ در حقوق و ادبیات اداری ایران، این کلمه بیشتر به صورت «معوقه» برای اشاره به دیون، حقوق و وامهای عقبافتاده استفاده میشود. در مقابل، در کشورهای عربی اصطلاح «المعوقین» یا «طفل معوق» مستقیماً برای اشاره به افراد دارای معلولیت و ناتوانیهای جسمی یا ذهنی کاربرد دارد.
در مجموع، این واژه سیر تطور معنایی وسیعی را از یک مفهوم لغوی ساده (منع کردن) تا اصطلاحات دقیق مالی، حقوقی و پزشکی-اجتماعی طی کرده است و در هر دو زبان جایگاه ویژهای در ساختارهای رسمی دارد.