یعنی چه
ترکیبی وصفی و ادبی است که از کنار هم قرار گرفتن دو واژهٔ «باد» (جریان هوا) و «دژم» (خشمگین، عبوس و آشفته) ساخته شده است و به بادی اشاره دارد که با شدت، تیره و تار و حالت تهدیدکننده میوزد.
تلفظ
این ترکیب متشکل از واژهٔ «باد» با کسرهٔ اضافه (bād-e) و واژهٔ «دَژَم» (dežam) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول، خود کلمهٔ «باد دژم» با ۶ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان راهنما برای کلماتی چون تندباد یا صرصر به کار رود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم ادبی از ترکیباتی که شدت و حالت تاریک یا خشمگین باد را نشان میدهند، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژههای جایگزین ادبی آن شامل تندباد خشمگین، باد سهمگین، طوفان، باد تیز و باد تیره و تار است.
نماد چیست
در متون و اشعار کلاسیک فارسی، این ترکیب استعاره از قهر و غضب الهی، دگرگونی ناگهانی و ناگوار روزگار، و قدرت ویرانگر محیطی است؛ چنانکه ملکالشعرای بهار میگوید: «و آن سهمگین باد دژم چون مرد آهنگر بدم / بگذشت در هر پیچ و خم بر دوحه و بر اظلالها».
جمعبندی و توضیح کامل باد دژم
ترکیب «باد دژم» یک اصطلاح علمی یا واژهٔ مستقل مستقل در لغتنامهها نیست، بلکه یک ترکیب توصیفی، استعاری و کاملاً ادبی در زبان فارسی است. این عبارت از ترکیب واژهٔ کهن «باد» و صفت کلاسیک «دژم» به معنی آشفته، خشمگین و عبوس شکل گرفته است و در ادبیات برای به تصویر کشیدن طوفانهای سهمگین و تیره و تار به کار میرود.
این واژه ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پارسی میانه دارد؛ جایی که «دژم» از پیشوند اوستایی به معنای بد و ناگوار ریشه میگیرد. در فرهنگ جدول و لغت، این عبارت دقیقاً ۶ حرف دارد و معادل مفاهیمی همچون باد صرصر، تندباد ویرانگر و خشم طبیعت است که نظیر آن در مفاهیم قرآنی نیز به صورت بادهای عذابآور و شدید یاد شده است.