یعنی چه
این عبارت به مفهوم یا پدیدهای اشاره دارد که حقیقت آن برای همگان آشکار شده و هیچگونه ابهام، تردید یا نیازی به استدلال و اثبات مجدد در آن وجود ندارد؛ به عبارتی، یک امر مسلّم و یقینی است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت روان و بر اساس آواهای اصیل کلمات سازنده آن در زبان فارسی است: «اَمری کِه واضِح وَ ثابِت شُدِه».
در جدول
در جدولهای متقاطع، خودِ این عبارت طولانی ۱۸ حرف دارد. با این حال، طراحان جدول معمولاً کلماتی مثل «بدیهی»، «مسلم» یا «مبرهن» را به عنوان پاسخهای اصلی این تعریف قرار میدهند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم از اصطلاحات مربوط به حقایق اثباتشده یا اصول موضوعه منطقی استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، واژگان متعددی وجود دارند که دقیقاً همین مفهوم را به صورت خلاصه بیان میکنند. از جمله این کلمات میتوان به بدیهی، مسلّم، مبرهن، یقینی و حقیقت غیرقابل انکار اشاره کرد.
نماد چیست
در نمادشناسی، «نور» و «خورشید» به دلیل آشکار کردن همهچیز مظهر وضوح هستند. همچنین «سنگ» نماد پایداری و ثبات است. در علم منطق و ریاضی نیز «اصل موضوعه» (Axiom) نماد قطعیتی است که نیاز به اثبات ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل امری که واضح و ثابت شده
عبارت «امری که واضح و ثابت شده» بیش از آنکه یک واژه واحد در لغتنامهها باشد، یک توصیف و تعریف دقیق از مفاهیمی همچون «بدیهی»، «مسلّم» و «یقینی» است. این تعبیر به موضوعاتی اشاره دارد که از مرتبه شک و گمان خارج شده و به علم قطعی رسیدهاند، به طوری که هر ذهن سالمی در برخورد با آنها بدون نیاز به اقامه دلیل، حقیقتشان را میپذیرد.
در ریشهشناسی اجزای این عبارت، کلماتی مانند امر، واضح و ثابت همگی ریشه در زبان عربی دارند که در ترکیب با ساختار دستور زبان فارسی، معنای یک حقیقت روشن را میسازند. در متون کهن و عرفانی، نزدیکترین معادل برای این مفهوم «حقالیقین» یا مراتب عالی شناخت است که با نمادهایی چون خورشید و روشنایی روز توصیف میشود.
در کاربردهای روزمره، حل جدول و حتی اصطلاحات علمی، وقتی با این مفهوم روبرو میشویم، هدف دسترسی به واژگانی است که پایداری و صراحت یک واقعیت را نشان میدهند. کلماتی چون مبرهن، پدیدار و حقیقت محض، بازتابدهنده دقیق این حالت از آگاهی و واقعیت هستند.