یعنی چه
نشان ادب پارسی یکی از نشانهای افتخار رسمی و دولتی در ایران است که طبق مصوبات قانونی، به منظور پاسداشت، تکریم و تشویق سخنوران، پژوهشگران و ادیبانی که در زمینه خلق آثار نظم و نثر بدیع، احیای ذخایر ادبی یا معرفی مشاهیر زبان فارسی تلاش چشمگیری داشتهاند، در سه درجه اعطا میشود.
تلفظ
این ترکیب وصفی-اضافی به صورت واجگذاری استاندارد [nešān-e adab-e pārsi] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «نشان ادب پارسی» با ۱۲ حرف است. بسته به طراح جدول، ممکن است از جایگزینهای کوتاهتری مثل مدال ادبی یا نشان افتخار نیز استفاده شود.
به انگلیسی
در مکاتبات بینالمللی و متون رسمی، برای این نشان افتخار فرهنگی از معادلهای فوق استفاده میشود.
به فارسی
مترادفها و بازتابهای این اصطلاح در زبان فارسی شامل عناوینی چون مدال ادبی، نشان افتخار ادبی، نشان شایستگی ادبی و نشان فرهنگ فارسی است.
نماد چیست
این نشان در قالب مادی خود (مدال منقوش فلزی و روبان مخصوص) نماد تجلیل عالی از جایگاه سخن، نخبگی علمی و ادبی، پاسداشت هویت ملی و تلاش برای حفظ و گسترش میراث گرانبهای زبان و ادبیات فارسی است.
جمعبندی و توضیح کامل نشان ادب پارسی
نشان ادب پارسی مظهر عالیترین سطوح تقدیر دولتی و ملی از خادمان زبان و ادبیات فارسی است. این نشان که بر اساس مصوبات قانونی شورای عالی نشانهای دولتی شکل گرفته، به دانشمندان، نویسندگان و شاعرانی اهدا میشود که عمر خود را وقف غنای فرهنگ و زبان فارسی کردهاند.
این عبارت فراتر از یک واژه یا ترکیب لغوی ساده در فرهنگهای کلاسیک، یک اصطلاح حقوقی و فرهنگی معاصر در ساختار اداری ایران محسوب میشود. دریافتکنندگان این نشان در سه درجه مختلف، بر اساس میزان اثرگذاری و عمق پژوهشهایشان برگزیده میشوند تا نمادی از پیوند حاکمیت با هویت فرهنگی و زبانی جامعه باشند.