یعنی چه
این واژه در اصل به معنای پا گرفتن و راه افتادن کودک نوپا است که تازه توانایی روی پای خود ایستادن را پیدا کرده است. در معنای گستردهتر و مجازی نیز به معنای شکل گرفتن، پدید آمدن، ایجاد شدن و شروع یک وضعیت جدید به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این مصدر مرکب به صورت «بَ پا آمَ دَن» است که از ترکیب حرف اضافه، اسم و مصدر ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف (۷ حرف) معمولاً «بپا آمدن»، «برپا شدن» یا «پا گرفتن» است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای کودک از اصطلاحات مربوط به راه رفتن و برای مفاهیم دیگر از افعال برخاستن و پدید آمدن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای توصیف گام برداشتن اولیه کودک فعل دَرَجَ و برای مفاهیم انتزاعی افعال نشأ و تکوّن دقیقترین معادلها هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل پا گرفتن، نو به رفتار آمدن، برپا شدن، شکل گرفتن، ایجاد شدن و پدید آمدن است.
جمعبندی و توضیح کامل بپا آمدن
مصدر مرکب «بپا آمدن» یا «برپا آمدن» یک ترکیب اصیل فارسی است که ریشه در واژه «پا» دارد. این اصطلاح در فرهنگ لغات معتبر مانند دهخدا و آنندراج، بیش از هر چیز برای کودکان نوپا به کار رفته و نشاندهنده زمانی است که کودک توانایی ایستادن و نخستین قدمها را پیدا میکند که در اصطلاح به آن «پاوا شدن» یا «نو به رفتار آمدن» نیز میگفتند.
علاوه بر این کاربرد ملموس، واژه بپا آمدن در معنای مجازی و گستردهتر خود به مفهوم آغاز یک جریان، شکل گرفتن یک وضعیت، پدید آمدن و برپا شدن یک ساختار یا رویداد به کار میرود. این واژه نمادی از حرکت، پویایی، خروج از حالت سکون و آغاز استقلال و حیات جدید است.