یعنی چه
میپذیرد به معنای قبول کردن، گردن نهادن، تصدیق کردن و دریافت کردن چیزی با رضایت است. این واژه شکل مضارع اخباری از فعل «پذیرفتن» است که نشاندهنده جریان داشتن عمل قبول یا تأیید در زمان حال یا آینده نزدیک است.
تلفظ
تلفظ صحیح این فعل به صورت «میپَذیرَد» (mi-pazirad) است که از پیشوند استمراری «می»، ریشه مضارع «پذیر» و شناسه سوم شخص مفرد «_َد» تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول شرح در متن، پاسخ این گزاره با توجه به تعداد حروف، خود واژه «می پذیرد» یا مترادفهای آن مانند «قبول میکند» است.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای این فعل واژه Accepts است که به معنی قبول کردن و تأیید کردن پیشنهادات یا شرایط میباشد.
به عربی
در زبان عربی این فعل از ریشه «قبل» به صورت مضارع برای سوم شخص مفرد به کار میرود.
به فارسی
از واژههای هممعنی و سره در زبان فارسی میتوان به پذیرا شدن، گردن نهادن، تمکین کردن، برتافتن و التزام داشتن اشاره کرد.
جمعبندی و توضیح کامل می پذیرد
واژه «میپذیرد» یکی از افعال کلیدی و پرکاربرد در زبان فارسی است که ریشه در پارسی میانه و زبانهای هندواروپایی دارد. این فعل نشاندهنده حالت تسلیم آگاهانه، موافقت، و گشودگی ذهن در برابر یک واقعیت، پیشنهاد یا مسئولیت است و در بافتهای مختلف معنایی از روابط اجتماعی روزمره تا متون حقوقی و فلسفی کاربرد دارد.
از نظر ساختاری، این کلمه مضارع اخباری از مصدر پذیرفتن است و نقطه مقابل افعالی چون رد میکند یا انکار میورزد قرار میگیرد. در ادبیات و عرفان نیز این مفهوم به عنوان نمادی از رضا و انطباق با واقعیتهای هستی شناخته میشود.