یعنی چه
تکنگار در اصطلاح علمی و معاصر به معنی کتاب، رساله یا پژوهش مفصلی است که به صورت دقیق و همهجانبه به بررسی یک موضوع واحد و مشخص میپردازد. همچنین از نظر ساختار واژگانی میتواند به معنای «تکنگاشتنویس» یعنی نویسنده و پدیدآورنده چنین اثر تخصصی و تکموضوعی باشد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول و کسر نون تلفظ میشود: تَکنِگار.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان اثر پژوهشی تکموضوعی یا نویسنده آن، کلمه ۶ حرفی «تک نگار» است.
به انگلیسی
بسته به نوع کاربرد در متن، معادل انگلیسی آن برای اثر پژوهشی Monograph و برای شخص نویسنده Monographer است.
نماد چیست
این واژه مفهوم یا نماد سنتی و اسطورهای ندارد؛ اما در فضای آکادمیک و دانشگاهی، نمادی از تخصصگرایی محض، تمرکز روی یک نقطه واحد و پرهیز از سطحینگری و پراکندهنویسی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تک نگار
واژه «تکنگار» یک اصطلاح ساختگی و معاصر در زبان فارسی است که توسط فرهنگستان زبان و ادب فارسی تصویب شده و ریشه در ساختار فارسی نو دارد. این کلمه از ترکیب دو جزء اصیل «تک» به معنی تنها و یگانه و بن مضارع «نگار» از مصدر نگاشتن پدید آمده است و ارتباط تنگاتنگی با مفهوم علمی مونوگراف (Monograph) دارد.
در فرایند پژوهش، زمانی که یک محقق تمام توان و تمرکز خود را به جای بررسی کلیات، روی یک روستای خاص، یک بیماری مشخص، یا یک شخصیت تاریخی منحصربهفرد میگذارد و رسالهای جامع مینویسد، در واقع در حال تدوین یک تکنگاشت است و خود او به عنوان «تکنگار» یا تکنگاشتنویس شناخته میشود.
استفاده از این واژه در متون تخصصی، دانشگاهی و گزارشهای مردمشناسی بسیار رایج است. به عنوان مثال در یک جمله کاربردی میتوان گفت: «پژوهشگر برای نگارش این تکنگار، بیش از دو سال در آن منطقه محروم اقامت گزید تا جزئیات فرهنگی را ثبت کند.» این کلمه به خوبی جایگزین واژگان بیگانه شده و بار معنایی عمقگرایی علمی را دوش میکشد.