معنی
تزلزل در لغت به معنی تکان خوردن و لرزیدن است و در مفهوم مجازی به هر نوع ناپایداری، سستی و عدم استحکام در موقعیت، تصمیمات یا اعتقادات اشاره دارد.
یعنی چه
این واژه زمانی به کار میرود که ثبات و استواری چیزی از بین رفته باشد؛ چه این موضوع یک پدیده فیزیکی مثل لرزش زمین باشد و چه یک مفهوم اعتباری و ذهنی مانند تزلزل در اراده یا تزلزل در پایههای یک حکومت.
جمله سازی
تلفظ
این کلمه مصدری از باب تفعلل در زبان عربی است که در فارسی با فتح ت، فتح ز، سکون ل، ضم ز و سکون ل پایانی خوانده میشود.
در جدول
کلمه تزلزل با ۵ حرف به عنوان پاسخ طراحان جدول برای راهنماهایی مثل لرزیدن، نااستواری و بی ثباتی کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، میتوان از واژههای متفاوتی در انگلیسی استفاده کرد؛ در مسائل ساختاری و روانی معادلهای عدم ثبات دقیقتر هستند.
جمعبندی و توضیح کامل تزلزل
واژه تزلزل ریشه در زبان عربی دارد و از مصدر رباعی مجرد «زلزل» ساخته شده است. این کلمه در اصل به معنای تکانهای شدید و پیدرپی فیزیکی است، اما در زبان فارسی بیشتر در ابعاد معنایی و استعاری به کار میرود. وقتی از تزلزل در دوستی، تزلزل در قدمها یا تزلزل در باورها صحبت میشود، منظور سست شدن بنیانها و از دست رفتن آن اطمینان و استحکام اولیه است.
در متون دینی و قرآنی نیز هرچند خود واژه تزلزل به این شکل نیامده، اما همخانوادههای آن مانند «زلزال» برای توصیف تکانهای شدید زمین در قیامت و آزمایشهای سخت روحی مؤمنان استفاده شده است. در ادبیات کنایی، پدیدههایی که بر روی بنیانهای نااستوار بنا شدهاند را متزلزل مینامند.
شناخت متضادهایی چون ثبات، استواری و پایداری به درک بهتر این واژه کمک میکند. تزلزل نشاندهنده یک بحران یا دوره انتقالی ناپایدار است که اگر مهار نشود، میتواند به فروپاشی کامل یک ساختار مادی یا معنوی منجر گردد.