یعنی چه
پیآیند واژهای کاملاً فارسی است که به دو معنای عمده به کار میرود: نخست در معنای عمومی یعنی آنچه در پی چیزی میآید که معادل نتیجه، پیامد و عاقبت یک رویداد یا عمل است. دوم در اصطلاح تخصصی کتابداری و اطلاعرسانی، به هر نوع مدرک یا نشریهای (مانند روزنامه و مجله) گفته میشود که به صورت پیاپی، منظم یا غیرمنظم و برای مدت نامحدود منتشر میشود.
تلفظ
این واژه به صورت «پَیْآمد» تلفظ نمیشود، بلکه تلفظ صحیح آن «پیآیند» (pey-āyand) است که از دو جزء «پی» و «آیند» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند «نتیجه»، «پیامد»، «عاقبت»، «اثر» و «مابعد» به عنوان راهنما برای واژه ۶ حرفی «پی آیند» قرار میگیرند.
به انگلیسی
بسته به متن، در زبان انگلیسی برای مفهوم نتیجه از Consequence و Result، و در حوزه نشر و کتابداری برای نشریات ادواری از واژه Serial یا Periodical استفاده میشود.
به فارسی
واژههای برابر و مترادف فارسی آن شامل پیامد، برآیند، دستاورد، فرجام، عاقبت، اثر و مابعد هستند. متضادهای فارسی این واژه نیز پیشآیند، مقدمه، علت، سبب و آغاز میباشند.
نماد چیست
واژه پیآیند نماد زبانی یا عرفانی سنتی ندارد، اما در تحلیلهای مفهومی و فلسفی، به عنوان نماد بارز «اثرِ بعد از علت» و «نتیجه زنجیرهای در طول زمان» شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پی آیند
واژه فارسی «پیآیند» ترکیبی از تکواژ «پی» (به معنی دنباله و عقب) و بن مضارع «آیند» (از مصدر آمدن) است. این واژه در ساختار خود به زبان ساده یعنی «آنچه در پیِ چیزی میآید». در زبان روزمره و ادبی، این کلمه دقیقاً مترادف با نتیجه، پیامد و عاقبت امور است که حاصل یک علت یا رویداد پیشین را نشان میدهد.
از سوی دیگر، پیآیند یک اصطلاح کاملاً کاربردی و تخصصی در حوزه کتابداری است. در این علم، به مجلات، روزنامهها، سالنامهها و هر نوع مدرکی که انتشار آن به طور مستمر و بدون پایان مشخص برنامهریزی شده، «نشریه پیآیند» میگویند. این واژه در قرآن کریم عیناً به کار نرفته، اما مفاهیم همارز آن مانند عاقبت و جزا بارها مطرح شده است.