یعنی چه
«فرموده بودین» شکل گفتاری و شکستهای از فعل ماضی بعید «فرموده بودید» از مصدر «فرمودن» است. این واژه برای ابراز ادب و احترام فراوان به مخاطب (دوم شخص جمع یا مفرد محترمانه) به جای فعل «گفته بودید» یا «دستور داده بودید» در گفتگوهای روزمره، اداری و رسمی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه در گویش معیارهای گفتاری فارسی به صورت [farmawdeh bōdīn] یا [farmūde būdīn] است که حرف «د» در انتهای «بودید» به «ن» در حالت عامیانه و محترمانه تغییر یافته است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به این ساختار فعلی محترمانه ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن رسمی و محترمانه میتوان از ساختارهای ماضی بعید همراه با افعال رسمی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ترکیب فعل ماضی بعید (کان + ماضی) یا افعال مرتبط با امر و کلام استفاده میشود.
در قرآن
خود این واژه فارسی در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما از نظر مفهومِ فرمان الهی و کلام وحی، ساختارهایی نظیر «قالَ الله» (خداوند فرمود) یا مفاهیم مرتبط با «أمر» معادلهای معنایی و فرهنگی آن در ترجمههای قرآن محسوب میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل فرموده بودین
واژه «فرموده بودین» صورت گفتاری و صمیمانه و در عین حال بسیار محترمانه از فعل ماضی بعید «فرموده بودید» است. این فعل از مصدر «فرمودن» ریشه میگیرد که در زبان پهلوی به صورت framūdan به کار میرفته و ریشه در مفاهیمی چون سنجیدن، تدبیر کردن و پیش بردن دارد.
استفاده از این ساختار در ادبیات روزمره و مکاتبات نیمهرسمی نشاندهنده حفظ حریم ادب و بزرگداشت مخاطب است، به طوری که فرد به جای استفاده از واژه مستقیم «گفته بودید»، از بار معنایی صمیمی و در عین حال مودبانه آن بهره میبرد تا جایگاه مخاطب را محترم بشمارد.