یعنی چه
دحوالارض از اصطلاحات اعتقادی و روایی اسلام است و به روزی اشاره دارد که بر اساس روایات، نخستین بخش از خشکیهای زمین (از محل کعبه) از زیر آب سر برآورد و به تدریج گسترش یافت تا برای سکونت انسان و سایر موجودات آماده شود.
تلفظ
این عبارت به صورت دَحوُ الْأَرْض تلفظ میشود که در آن حرف دال دارای فتحه و حاء دارای سکون است.
به عربی
این اصطلاح کاملاً عربی است و در متون دینی و روایی به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادل فارسی این عبارت «روز گسترانیدن زمین» یا «پهن شدن خشکیهای زمین» است که به پدیدار شدن خشکی از میان آبها اشاره دارد.
در قرآن
اگرچه اصطلاح ترکیبی «دحوالارض» به این شکل در قرآن نیامده، اما فعل آن در آیه ۳۰ سوره نازعات به صورت «دَحَاهَا» ذکر شده که به معنای گستراندن زمین توسط خداوند پس از آفرینش اولیه آن است.
نماد چیست
این روز در فرهنگ اسلامی نمادی از آغاز قابلیت سکونت در زمین، مظهر قدرت و تدبیر پروردگار در آفرینش جهان، و همچنین نمادی برای تجدید حیات معنوی، پاکسازی روح و گشایش روزی برای بندگان شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل روز دحوالارض
روز دحوالارض که در تقویم اسلامی مصادف با ۲۵ ذیالقعده است، یکی از روزهای بافضیلت در فرهنگ شیعی و اسلامی به شمار میرود. معنای لغوی «دحو» گستراندن و پهن کردن چیزی است و در اصطلاح، به زمانی اشاره دارد که تمام سطح کره زمین را آب فرا گرفته بود و سپس نخستین خشکیها از زیر آب بیرون آمدند. بر اساس روایات، نقطه آغازین این خشکی مکه و محل خانه کعبه بوده است.
این واژه ریشه در آیه ۳۰ سوره نازعات دارد که خداوند فرموده است زمین را پس از آن بگسترانید. از دیدگاه اعتقادی، این روز یادآور تدبیر، حکمت و رحمت الهی در آمادهسازی گهواره زمین برای سکونت و آرامش انسانها و دیگر موجودات زنده است و اعمال عبادی خاصی مانند روزه و دعا برای آن توصیه شده است.