یعنی چه
عبارت «صدای درهم و برهم» به هرگونه شلوغی صوتی، همهمه یا آواهای آشفتهای گفته میشود که به دلیل ترکیب شدن با یکدیگر، وضوح خود را از دست دادهاند و معنا یا کلمات مشخصی از آنها تشخیص داده نمیشود.
تلفظ
این ترکیب از چهار بخش واژگانی تشکیل شده است که به صورت روان و با کسر اضافه بین کلمات (صدایِ...) قرائت میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان راهنما برای رسیدن به واژههایی چون همهمه یا غوغا استفاده میشود، هرچند که خود عبارت نیز سیزده حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه cacophony دقیقترین معادل علمی برای صداهای ناهنجار و ناهمآوا است، در حالی که hubbub برای همهمه جمعیت کاربرد روزمره دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و یکپارچه فارسی برای این مفهوم شامل واژگانی نظیر همهمه، ولوله، خروش، قیلوقال و داد و قال هستند که همگی بیانگر آشفتگی صوتی میباشند.
جمعبندی و توضیح کامل صدای درهم و برهم
عبارت «صدای درهم و برهم» تجسم عینی آشفتگی صوتی در زبان فارسی است. از نظر ریشهشناسی، جزء «درهم» ریشه در واژه باستانی یونانی دراخمه دارد که پس از ورود به فارسی معنای آمیختگی یافت و جزء «برهم» ترکیبی از (بر + هم) است. ترکیب این دو با یکدیگر از آرایههای اتباع در زبان فارسی به شمار میرود که برای تاکید بر شدت بینظمی به کار میرود.
این مفهوم در لغتنامهها و ادبیات کلاسیک پیوند عمیقی با واژه «همهمه» دارد؛ صدایی که از برخاستن آواز جمعیت ایجاد شده و کلمات آن به وضوح قابل تفکیک نیستند. در متون مذهبی و قرآن کریم، گرچه خود این عبارت مستقیماً نیامده، اما واژه «هَمْس» برای صدای پنهان و مبهم و عبارت «أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ» برای مفاهیم ذهنی آشفته و درهم به کار رفته است.
در نشانهشناسی و کاربردهای معاصر، صدای درهم و برهم تنها به محیطهای فیزیکی شلوغ محدود نمیشود، بلکه به عنوان نمادی برای آشفتگیهای ذهنی، عدم تمرکز، شلوغی سرسامآور مدرنیته و جوامع درگیر جنجال و سوءتفاهمهای ارتباطی مورد استفاده قرار میگیرد.