یعنی چه
این واژه در اصل یک فعل امر جمع در زبان عربی است که به معنای «با یکدیگر مشورت کنید»، «رایزنی کنید» و «بر اساس تفاهم و پذیرا شدن یک دستور، کاری را پیش ببرید» به کار میرود. این کلمه بر کار گروهی و رسیدن به یک تصمیم عادلانه و پسندیده دلالت دارد.
تلفظ
تلفظ اصلی این واژه در زبان عربی به صورت «اِئْتَمِرُوا» است، اما در متن قرآن کریم به دلیل همراه شدن با حرف عطف، به صورت «وَأْتَمِرُوا» (با سکون روی همزه) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش خود واژه «اتمروا» است که دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از عباراتی استفاده میشود که بر مشورت و تصمیمگیری جمعی دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی معیار، مترادفهای مستقیم این فعل شامل واژگانی است که همگی مفهوم رایزنی و به توافق رسیدن را میرسانند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: «رایزنی کنید»، «با هم به شایستگی توافق کنید» و «تصمیم جمعی بگیرید».
در قرآن
این واژه در آیه ۶ سوره مبارکه طلاق آمده است: «...وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ...» که به زن و مرد دستور میدهد پس از جدایی، درباره مصلحت فرزند و دستمزد شیردهی، با نیکویی و شایستگی با یکدیگر مشورت و توافق کنند و راه خودرأیی را ببندند.
جمعبندی و توضیح کامل اتمروا
واژه «اتمروا» یک فعل وامگرفته از زبان عربی با ریشه قرآنی است که در اصل از ریشه ثلاثی مجرد «أ م ر» (امر) مشتق شده و با رفتن به باب افتعال به صورت فعل امر جمع مخاطب درآمده است. این کلمه در متون دینی و ادبی به معنای «با یکدیگر مشورت کنید»، «رایزنی کنید» و «بر اساس خرد جمعی توافق نمایید» به کار میرود.
اگرچه در ریشهشناسی زبان عربی احتمال ضعیف دیگری از ریشه «ت م ر» (به معنی خرما دادن یا دارای خرما شدن نخل) نیز مطرح است، اما در کاربردهای فصیح، ادبی و به ویژه قرآنی، معنای اول یعنی همفکری و تدبیر مشترک کاملاً اصیل و مورد نظر است.
این واژه در فرهنگ اسلامی و قرآنی به عنوان یک اصل اخلاقی برای حل اختلافات خانوادگی و اجتماعی به کار میرود و نمادی از ترک خودرأیی و روی آوردن به تفاهم و شایستگی در تصمیمگیریهای مهم زندگی است.