یعنی چه
«انصُرْنا» یک عبارت فعلی دعایی است که از ترکیب فعل امر «انصُر» (یاری کن) و ضمیر متصل «نا» (ما/ما را) تشکیل شده است. این کلمه در نیایشها برای درخواست کمک، دستگیری، نجات و غلبه بر سختیها یا دشمنان به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اُنْصُرْنا» (Unṣurnā) است که در حالت وصل به کلمات قبل از خود (مانند وانصرنا یا فانصرنا)، همزهٔ ابتدایی آن ساقط شده و «نْصُرْنا» خوانده میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن و متون اسلامی، این عبارت بسته به سیاق آیه به صورتهای فوق ترجمه میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و عبارات فوق به عنوان مترادفهای ساختاری و معنایی آن در زبان عربی شناخته میشوند.
به فارسی
در زبان فارسی دقیقترین برگردان برای این عبارت «ما را یاری کن» یا «ما را نصرت ده» است که مفهوم طلب امداد الهی را میرساند.
در قرآن
عبارت «انصرنا» دقیقاً ۳ بار در قرآن کریم و همواره در قالب دعای مؤمنان برای پیروزی بر کافران («عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ») ذکر شده است: آیه ۲۵۰ سوره بقره، آیه ۲۸۶ سوره بقره، و آیه ۱۴۷ سوره آلعمران. حروف «و» یا «ف» که پیش از آن میآیند حروف عطف و ربط هستند.
جمعبندی و توضیح کامل انصرنا
واژهٔ «انصرنا» یک عبارت دعایی و قرآنی با ریشهٔ عربی «ن ص ر» است که در فرهنگ اسلامی جایگاه ویژهای دارد. این کلمه از ترکیب فعل امرِ «انصُر» به معنای یاری کن و ضمیر «نا» به معنای ما تشکیل شده و مفهومِ دقیق آن «ما را یاری کن» یا «ما را پیروز گردان» است.
این عبارت در قرآن کریم دقیقاً سه مرتبه و در فرازهای پایانی ادعیهٔ مؤمنان برای طلب استقامت و پیروزی بر جبههٔ کفر آمده است. در واژهگزینی قرآنی، همراه شدن این فعل با حرف جرّ «عَلَی»، معنای آن را از یک کمک ساده به پیروزی قاطع و غلبه بر شداید ارتقا میدهد.
در فرهنگ دینی و عامه، این کلمه نمادی از توکل محض به قدرت لایزال الهی، پناه بردن به خدا در سختیها و امید به نصرت و امداد غیبی در مواجهه با باطل است.