یعنی چه
این عبارت صفت مرکب در زبان فارسی است که در مفهوم مادی به درخت یا گیاهی که میوه و حاصلی نمیدهد اشاره دارد. در مفهوم کنایی و مجاز، به تلاشهای بینتیجه، انسانهای فاقد فایده و فردی که دانش دارد اما به آن عمل نمیکند (عالم بیعمل) اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «بِیْ بار وَ بَر» (bey bār va bar) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه ۸ حرفی «بی بار وبر» به عنوان پاسخ واژههایی نظیر بیثمر، بیحاصل یا درخت بدون میوه کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن کاربرد، از معادلهای عمومی مانند Fruitless یا واژههای تخصصیتر و گیاهشناسی مانند Sterile و Acarpous استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره فارسی این عبارت شامل واژههایی چون بیبر، بیثمر، کمبار، نامثمر و در مفاهیم زیستی سترون و نازا است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و عرفانی فارسی، این عبارت نماد انسانهایی است که تنها به ظاهر توجه دارند و از درک باطن و حقیقت محرومند، یا افرادی که علم دارند ولی عمل ندارند؛ همانطور که مولانا میفرماید: «تو به صورت رفتهای ای بیخبر / زان ز شاخ معنیای، بیبار و بر».
جمعبندی و توضیح کامل بی بار وبر
عبارت «بیبار و بَر» یک صفت مرکب اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند سلب «بی»، اسم «بار» (به معنی میوه)، واو عطف و اسم «بَر» (به معنی ثمر و میوه درخت) ساخته شده است. این واژه در لغتنامههای مرجعی چون دهخدا، معین و عمید به معنی درخت بدون میوه و زمین لمیزرع ثبت شده است و املای جدانویسی آن در جدولهای متقاطع معمولاً به صورت ۸ حرفی «بی بار وبر» ظاهر میشود.
در نگاه کنایی و ادبی، شاعران بزرگ تاریخ ادبیات ایران نظیر سعدی و مولوی از این تعبیر برای توصیف انسانهای بیعمل، کارهای بیفایده و طول عمر بدون دستاورد استفاده کردهاند. این واژه نماد بارزی از پوچی ظاهری بدون غنای باطنی است و مفهوم آن در متون دینی و قرآنی نیز با واژگانی چون «العقیم» (باد عقیم یا انسان نازا) و «هامدة» (زمین مرده و بیحاصل) قرابت معنایی بسیار نزدیکی دارد.