یعنی چه
این عبارت یک مصدر مرکب متعدی (سببی) در زبان فارسی است که به معنای ایجاد حالت شادی، نشاط و خرسندی در دل دیگری به کار میرود. در واقع به معنای تبدیل کردن حالت کسی از غم یا بیتفاوتی به شادمانی است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی نظیر مسرور کردن، خوشحال کردن، دلشاد کردن و شاد کردن کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی از افعال عبارتی یا متعدی که معنای بخشیدن شادی و نشاط دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از بابهای افعال برای متعدی کردن مفهوم سرور و شادی استفاده میشود تا معنای شادمان گردانیدن حاصل شود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این عبارت در زبان فارسی شامل واژگانی چون دلشاد کردن، مشعوف ساختن، بهجت بخشیدن و مفرح کردن است.
جمعبندی و توضیح کامل شادمان گردانیدن
عبارت «شادمان گردانیدن» یک ترکیب فعلی اصیل و فصیح در زبان فارسی است که از دو بخش «شادمان» (به معنای دارنده یا پایدار در شادی، ریشه گرفته از پارسی میانه) و فعل سببی «گردانیدن» (به معنی تبدیل کردن و تغییر حالت دادن) تشکیل شده است. این ساختار زبانی به خوبی نشاندهنده پویایی زبان فارسی در ساخت افعال متعدی از صفات است.
در فرهنگ و ادبیات کلاسیک ایران، شادمان گردانیدن دل دیگران از والاترین فضایل اخلاقی و نشانههای نیکخواهی به شمار میرود. شاعران و عارفان همواره به موازات نکوهش غمافزایی، بر اهمیت ایجاد سرور در دل خلق تاکید کردهاند، تا جایی که در نمادشناسی ادبی، این عمل به باران بهاری تشبیه شده که زمین مرده را زنده و خرم میسازد.
اگرچه این عبارت مرکب با همین ساختار دقیق فارسی در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد، اما در ترجمههای کهن و معتبر فارسی قرآن (مانند ترجمه تفسیر طبری)، برای برگردان افعالی نظیر «فَرَّحَ» یا تعابیر لطیفی مانند «أَضْحَکَ» (خندانید) از واژه شادمان گردانیدن یا مترادفهای مستقیم آن استفاده شده است تا مفهوم بخشش الهی و سرور مومنان به زیبایی منتقل شود.