یعنی چه
التجعد در لغت به معنی دگرگون شدن سطح، ایجاد چین و چروک در پوست، یا پیچ خوردن و فر شدن مو است. این واژه مصدر باب تفعّل از ریشه جَعَدَ است و به حالت انقباض و موجدار شدن اجسام نرم اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت التَّجَعُّد (تَ-جَعْ-عُد) با تشدید روی حرف عِین تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه التجعد به عنوان یک کلمه ۶ حرفی عربی به معنی چینخوردگی یا فر شدن مو کاربرد دارد.
به عربی
این کلمه خود یک واژه فصیح عربی است که برای توصیف خطوط پیری پوست یا حالت موی فر (جعد) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل چین و شکن، چروک پوست، ترنجیدگی و مجعد شدن یا فر خوردن مو است.
نماد چیست
در ادبیات، اگر این واژه برای پوست به کار رود نماد گذر عمر، پیری و اندوختن تجربه است؛ اما اگر برای مو (زلف) استفاده شود، نماد زیبایی، دلبری و پریشانی معشوق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل التجعد
واژه «التجعد» یک مصدر عربی از ریشه «ج ع د» است که به معنای چین و شکن خوردن، چروکیده شدن پوست و همچنین فر و موجدار شدن مو به کار میرود. این کلمه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما مشتقات آن در زبان و ادبیات کلاسیک کاربرد فراوانی دارد.
در حوزه معنایی، این واژه دو رویه متفاوت دارد؛ در نگاه اول و هنگام اشاره به رخسار و پوست، نشانگر فرآیند پیری، گذشت زمان و نشانههای تجربه و غم است. در نگاه دوم و در اصطلاحات مربوط به مو، به حالت زیبای زلف مجعد و فر اشاره دارد که در ادبیات نمادی از پریشانی و دلبری است.
به طور کلی، متضادهای این کلمه شامل استقامت و انبساط (به معنی صافی و همواری سطح یا لخت بودن مو) است و معادلهای انگلیسی آن بسته به کاربرد، واژگانی نظیر Wrinkling و Curling هستند.