یعنی چه
ملخ ایتالیایی با نام علمی Calliptamus italicus گونهای حشره از راسته راستبالان و خانواده ملخهای شاخکوتاه است. این حشره که در ایران به ملخ بومی نیز شهرت دارد، در مناطقی چون استپهای آسیای مرکزی، اروپا و شمال آفریقا زندگی میکند و هجوم آن میتواند خسارات شدیدی به مزارع، مراتع و گیاهانی مانند درمنه و مریمگلی وارد کند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «مَلَخِ اِیتالِیایِی» است که از ترکیب دو واژه ملخ (واژهای با ریشه پهلوی) و ایتالیایی (صفت نسبتی) ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این سوال بسته به تعداد حروف مشخص میشود. واژه اصلی ۱۲ حرف دارد، اما معادلهای دیگر آن نظیر ملخ بومی یا واژه عربی جراد نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این حشره از واژههای Italian locust یا Italian grasshopper استفاده میشود. همچنین در متون تخصصی زیستشناسی نام علمی لاتین آن یعنی Calliptamus italicus به کار میرود.
نماد چیست
ملخ در فرهنگ عمومی، ادبیات و ادیان ابراهیمی همواره نماد هجوم ناگهانی، ویرانی مزارع، قحطی و عذاب الهی بوده است. این مفهوم به دلیل رفتار تهاجمی و تخریبگر این حشره در زمان طغیان جمعیت شکل گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ملخ ایتالیایی
ملخ ایتالیایی یک ترکیب وصفی علمی است که بخش اول آن یعنی «ملخ» ریشه در زبان پهلوی (madax) دارد و بخش دوم آن به کشور ایتالیا و مناطق مدیترانهای اشاره میکند؛ جایی که این گونه نخستینبار توسط دانشمندان غربی نظیر کارل لینه در سال ۱۷۵۸ میلادی شناسایی و نامگذاری شد. این حشره در بخشهای وسیعی از ایران نیز یافت میشود و کشاورزان آن را به عنوان ملخ بومی میشناسند که در صورت فراهم شدن شرایط اقلیمی مناسب، پتانسیل تبدیل شدن به یک آفت مهاجر و مخرب را دارد.
در متون دینی و تاریخی، اگرچه نام اختصاصی این گونه ذکر نشده، اما مفهوم کلی آن در قالب واژه عربی «جَراد» در قرآن کریم مورد اشاره قرار گرفته است. در آیه ۱۳۳ سوره اعراف از ملخ به عنوان یکی از بلاهای قوم فرعون و در آیه ۷ سوره قمر برای توصیف خروج سراسیمه انسانها از قبرها در روز قیامت استفاده شده است که نشاندهنده ابعاد نمادین این حشره در باورهای مذهبی است.
شناخت زیستبوم و رفتار ملخ ایتالیایی برای مدیریت مراتع و پیشگیری از نابودی محصولات کشاورزی اهمیت بالایی دارد. این حشره با تغذیه گسترده از گیاهان مرتعی، میتواند زنجیره غذایی مناطق نیمهخشک را تحت تأثیر قرار دهد؛ به همین دلیل کنترل جمعیت آن همواره در دستور کار سازمانهای حفظ نباتات قرار میگیرد.