یعنی چه
پیمانی تاریخی و ۱۶ مادهای است که در سال ۱۸۰۷ میلادی (۱۲۲۲ قمری) میان نماینده فتحعلیشاه قاجار و ناپلئون بناپارت در کاخ فینکنشتاین امضا شد. به موجب این قرارداد، فرانسه متعهد شد ارتش ایران را مدرن کند و برای بازپسگیری سرزمینهای از دست رفته به ایران کمک کند و در مقابل، ایران به بریتانیا اعلام جنگ کند.
در جدول
این واژه در جدولهای شرح در متن و کلمات متقاطع به عنوان یک قرارداد تاریخی مطرح میشود و دقیقاً ۱۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون بینالمللی و تاریخنگاری اروپایی، این پیمان با نام کاخ محل امضای آن شناخته میشود.
به فارسی
در زبان فارسی از این عبارت تاریخی با عنوانهای «معاهده فینکنشتاین» یا «پیمان فینکنشتاین» نیز یاد میشود.
نماد چیست
این عهدنامه در تاریخ دیپلماسی ایران نماد بیوفایی و بیاعتمادی به قدرتهای خارجی است؛ چرا که ناپلئون مدتی کوتاه پس از این قرارداد، با امضای پیمان تیلسیت با روسیه، ایران را در برابر حملات روسیه تنها گذاشت.
جمعبندی و توضیح کامل عهدنامه فینکنشتاین
عهدنامه فینکنشتاین یکی از مهمترین و در عین حال عبرتآموزترین فرازهای دیپلماتیک در تاریخ معاصر ایران است. این پیمان در فضای ملتهب جنگهای ایران و روسیه و با امید فتحعلیشاه به حمایت یک قدرت بزرگ اروپایی شکل گرفت. ریشه واژه فینکنشتاین به نام کاخی در پروس شرقی سابق (لهستان امروزی) بازمیگردد که محل اقامت ناپلئون بناپارت بود و نماینده ایران یعنی میرزا محمدرضا خان قزوینی برای امضای قرارداد به آنجا رفت.
بررسی مفاد این قرارداد نشان میدهد که ایران تمام تعهدات خود از جمله قطع رابطه با بریتانیا و اخراج مستشاران انگلیسی را انجام داد، اما تغییر ناگهانی در شطرنج سیاسی اروپا باعث شد ناپلئون به سرعت تغییر موضع دهد. او با امضای پیمان تیلسیت با تزار روسیه، عملاً عهدنامه خود با ایران را زیر پا گذاشت.
این رویداد تاریخی در تحلیلهای سیاسی به عنوان نمونهای کلاسیک از قربانی شدن منافع کشورهای کوچکتر در پای منافع قدرتهای جهانی یاد میشود. عهدنامه فینکنشتاین مایه بیداری موقت دستگاه دیپلماسی قاجار شد اما نتوانست جلوی شکستهای بعدی و تحمیل قراردادهای سنگینتر مانند گلستان و ترکمانچای را بگیرد.