یعنی چه
این عبارت گذشتهٔ فعل مرکب «عصبانی شدن» در زبان فارسی است که نشاندهندهٔ تغییر حالت روحی و روانی فرد از آرامش به خشم، برآشفتگی و غضب است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «عَ صَ با نی شُد» است که از دو بخش «عصبانی» (صفت) و «شد» (فعل ماضی) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «عصبانی شد»، خود این عبارت دارای ۸ حرف است. همچنین واژههایی مانند «برآشفت» یا «غضب کرد» نیز میتوانند به عنوان گزینههای جانبی مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم عبور از حالت آرامش به خشم، اصطلاحات رایجی مانند Became angry یا Got angry استفاده میشود. برای خشم شدیدتر از Became furious استفاده میکنند.
به عربی
در زبان عربی فعل ماضی «غَضِبَ» دقیقترین معادل برای «عصبانی شد» است. همچنین اصطلاح «استشاط غضباً» برای زمانی به کار میرود که فرد از شدت خشم آتش گرفته باشد.
جمعبندی و توضیح کامل عصبانی شد
عبارت «عصبانی شد» یک فعل مرکب در زبان فارسی معاصر است که وضعیت روحی و روانیِ گذار به حالت خشم را بیان میکند. ریشه بخش اول این واژه از زبان عربی و ماده (ع ص ب) گرفته شده است؛ در اصل «عَصَب» به معنی پی و رشتههای عصبی بدن است. در گذشته و طب سنتی، «عصبانی» به کسی اطلاق میشد که به بیماریهای مربوط به اعصاب و روان مبتلا بود، اما در تحول معنایی فارسی امروز، معنای آن تغییر یافته و به شخص خشمگین و برآشفته گفته میشود.
از نظر ساختار دستوری، این عبارت از صفت «عصبانی» و فعل کمکی «شد» تشکیل شده و زمان گذشته (ماضی ساده) را نشان میدهد. کاربرد آن در جملات روزمره بسیار فراوان است؛ برای مثال میگوییم: «وقتی حقیقت را شنید، ناگهان عصبانی شد.» این جمله نشاندهنده یک واکنش آنی و محرک بیرونی است که آرامش فرد را برهم زده است.
اگرچه خود این عبارت به دلیل فارسی بودن در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفهوم غضب و ریشه عربی آن کاربرد دارد. برای مثال ریشه عصب به صورت «عُصْبَة» (به معنی گروه همپیمان و نیرومند) در سوره یوسف دیده میشود. همچنین برای بیان حالت عصبانیت و خشم، قرآن از فعل «غَضِبَ» استفاده کرده است، مانند داستان بازگشت حضرت موسی (ع) به سوی قومش در حالی که خشمگین و اندوهناک بود.