یعنی چه
واژه «الشافعین» اسم فاعل جمع در زبان عربی است و به کسانی اطلاق میشود که برای کمک، میانجیگری یا طلب بخشش و برآورده شدن حاجت دیگری، به او منضم و همراه میشوند تا وی را یاری رسانند.
تلفظ
تلفظ این واژه با تشدید روی حرف شین به صورت «اَششّافِعین» (aš-šāfe'īn) است که در حالت ادغام خورشیدی صورت میگیرد و در ساختار نحوی به عنوان حالت نصب یا جر کاربرد دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۸ حرف دارد. مفرد آن «شافع» و معادلهای فارسی آن نظیر شفیعان و میانجیها نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شفاعتکنندگان و واسطههایی که مابین دو طرف میانجیگری میکنند، از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
«الشافعین» خود واژهای عربی است؛ در حالت رفع به صورت «الشافعون» و به عنوان کلمه هممعنی قرآنی و مکسر از واژه «الشفعاء» برای آن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان این واژه در زبان فارسی «شفیعان»، «میانجیگران»، «واسطهها» و «پایمردان» است که مفهوم وساطت برای نجات یا کمک به دیگری را میرسانند.
در قرآن
این واژه با رسمالخط «الشَّافِعِينَ» در آیه ۴۸ سوره مدثر آمده است: «فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ» (پس شفاعتِ شفاعتکنندگان به حال کافران سودی نمیبخشد). همچنین شکل بدون الف و لام آن یعنی «شَافِعِينَ» در آیه ۱۰۰ سوره شعراء به کار رفته است که فضای حاکم بر آیات مربوط به دادگاه قیامت و شرایط پذیرش یا عدم پذیرش شفاعت است.
نماد چیست
این واژه نماد مادی یا ظاهری خاصی در فرهنگ عامه ندارد، بلکه در الهیات اسلامی به عنوان نماد و اصطلاحی کلامی برای مفهوم «میانجیگری در قیامت» و اشاره به امید به نجات انسانها از طریق اذن الهی و وساطت اولیای خدا شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الشافعین
واژه «الشافعین» یک اصطلاح قرآنی و عربی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای شفاعتکنندگان، واسطهها و میانجیگران است. ریشه اصلی این کلمه «ش ف ع» به معنای جفت کردن و ضمیمه کردن چیزی به چیز دیگر است؛ چرا که شخص شفیع، توان و آبروی خود را به فرد نیازمند ضمیمه میکند تا او را در مسیر بخشش یا برآورده شدن حاجت یاری دهد.
این واژه در قرآن کریم صراحتاً در سورههای مدثر و شعراء در سیاق توصیف احوال قیامت و مسئله شفاعت به کار رفته است. در کلام اسلامی، این اصطلاح بازتابدهنده مفهوم وساطت اولیای الهی برای دستگیری از بندگان است که البته تحقق آن منوط به اذن و رضایت پروردگار خواهد بود.