یعنی چه
قانون ملل اصطلاحی قدیمی و حقوقی است که به قواعد، اصول و مقررات تنظیمکننده روابط میان کشورها، دولتها و ملتها در حوزههایی چون جنگ، صلح و معاهدات اشاره دارد. این مفهوم ریشه در سنت حقوقی اروپایی و مفهوم حقوق روم باستان دارد و امروزه با عنوان حقوق بینالملل عمومی شناخته میشود. همچنین عنوان رساله حقوقی مشهوری از امریخ دو واتل در سال ۱۷۵۸ است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه واژهی فارسی-عربی «قانون» و واژهی عربی «ملل» (جمع مِلَّة) تشکیل شده و به صورت کسر اضافه بین دو کلمه تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات طراحان جدول با موضوع حقوق بینالملل یا معاهدات تاریخی بیندولتی، عبارت «قانون ملل» با ۸ حرف به عنوان یک پاسخ دقیق و کلاسیک کاربرد دارد.
به انگلیسی
عبارت Law of Nations ترجمه مستقیم مفهوم لاتین Jus Gentium است که در متون حقوقی سنتی غرب استفاده میشد و امروزه جای خود را به International Law داده است.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم تاریخی از تعبیر «قانون الأمم» یا «قانون الشعوب» استفاده میشود و در متنهای معاصر حقوقی، «القانون الدولي العام» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای امروزی و رایج این اصطلاح در زبان فارسی، «حقوق بینالملل عمومی»، «قانون بینالملل» و در متون قدیمیتر «حقوق ملتها» یا «حقوق بینالدول» است.
جمعبندی و توضیح کامل قانون ملل
اصطلاح «قانون ملل» یک مفهوم بنیادین در تاریخ حقوق است که ریشه تاریخی آن به نظام حقوقی روم باستان و اصطلاح «Jus Gentium» بازمیگردد؛ قواعدی که برای حلوفصل دعاوی میان شهروندان رومی و افراد غیررومی پایهگذاری شد و بعدها با تحول در جوامع اروپایی، به بستر اصلی شکلگیری حقوق بینالملل مدرن تبدیل شد.
این عبارت در سنت حقوقی به مجموعه اصول و پیمانهایی اشاره دارد که حاکمیت کشورها، داوریهای بینالمللی، صلح جهانی و شیوههای دیپلماسی را سامان میدهد. اگرچه امروزه واژه «حقوق بینالملل» جایگزین آن شده است، اما این اصطلاح همچنان یادآور تلاشهای فیلسوفان و حقوقدانان کلاسیک برای ایجاد نظم در مناسبات جهانی است.
از نظر واژهشناسی، بخش دوم این ترکیب یعنی «ملل» جمع واژه عربی «مِلّة» است که در متون کهن و قرآن کریم به معنای دین و آیین به کار میرفته، اما در فرآیند ترجمه مفاهیم غربی به زبان فارسی، معنای سیاسی و معاصرِ ملتها و کشورها را به خود گرفته است.