یعنی چه
واژه «مطوعة» به افراد یا گروههایی اطلاق میشود که با رضایت خاطر، میل و اختیار شخصی خود به انجام مستحبات، صدقات تبرعی یا مشارکت در جنگها و فتوحات اسلامی (به عنوان مجاهدان داوطلب) میپردازند.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی با تشدید بر روی حرف «و» یا «ط» تلفظ میشود که نشاندهنده ادغام یا مبالغه در پذیرش طاعت و داوطلبی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه پنج حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «داوطلبان جهاد» یا «نیکوکاران تبرعی» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژه Volunteers برای رساندن مفهوم عام داوطلبی و از عبارات توصیفی برای ابعاد مذهبی و تاریخی آن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون داوطلبان، راستکردارانِ خودجوش، و کسانی است که افزون بر واجبات به مستحبات میپردازند.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ اسلامی نماد و مظهر انجام کار خیر بدون چشمداشت مادی یا اجبار حکومتی است و به نیروهای خودجوش و مردمی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مطوعة
واژه «مطوعة» ریشه در فرهنگ اصیل اسلامی و زبان عربی دارد و از ماده «ط و ع» مشتق شده است. این کلمه به طور کلی به معنای افرادی است که با رضایت باطنی و رغبت، کارهای مستحبی و پسندیده انجام میدهند. در تاریخ صدر اسلام، این واژه بیشتر برای توصیف مجاهدانی به کار میرفت که بدون دریافت حقوق منظم (مرتزقه)، تنها به نیت پاداش معنوی و به صورت مردمی راهی میدان دفاع میشدند.
در قرآن کریم در سوره مبارکه توبه نیز به شکل جمع مردانه آن (المطوعین) اشاره شده که نشاندهنده مؤمنانی است که با دسترنج خود و از روی اخلاص، به سهم خود در کارهای تبرعی و انفاق مشارکت میکردند. در دوران معاصر، این اصطلاح در برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس کاربرد متفاوتی پیدا کرد و به مأموران نظارت شرعی یا پلیس مذهبی نیز اطلاق میشد، اما ریشه و معنای اصلی آن همان خدمت و طاعت داوطلبانه است.