یعنی چه
دشمنی و ستیز به وضعیت یا رابطهای اشاره دارد که سرشار از خصومت، کینه، لجاجت و تقابل شدید فیزیکی یا معنوی است. این ترکیب از دو واژه تشکیل شده که اولی بدخواهی قلبی و دومی جنگ و کشمکش عملی را نشان میدهد.
تلفظ
واژه «دشمنی» به صورت (došmani) و واژه «ستیز» به صورت (satiz) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «دشمنی و ستیز» میتوان از خودِ این ترکیب ۱۰ حرفی یا معادلهایی چون خصومت، عداوت، عناد، منازعه و جدال استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان Enmity و Hostility دقیقاً بیانگر مفهوم دشمنی و عداوت هستند، در حالی که واژههای Conflict و Strife بیشتر جنبه ستیز، درگیری و کشمکش را میرسانند.
در قرآن
خود واژه فارسی «ستیز» در قرآن نیامده است، اما مفاهیم همارز آن به وفور یافت میشوند. برای دشمنی و کینه شدید از واژههای «عَداوَة» و «بَغضاء» (مانند آیه ۹۱ سوره مائده) و برای قوم ستیزهجو و اهل لجاجت مفرط از واژه «لُدّ» (مانند آیه ۹۷ سوره مریم) استفاده شده است.
نماد چیست
در اسطورهها و ادبیات، «اهریمن» نماد اصلی ستیزهجویی با نیکی است. همچنین ابزارهایی مانند شمشیر ⚔️، عنصر آتش 🔥، حیواناتی چون گرگ و افعی، و در نجوم قدیم سیاره «بهرام» (مریخ) به عنوان مظهر جنگ و دشمنی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل دشمنی و ستیز
ترکیب «دشمنی و ستیز» گویای یک موقعیت کاملاً تقابلی است که در آن، احساسات منفی درونی مانند کینه، بدخواهی و عداوت (دشمنی) به رفتارهای بیرونی، لجاجتها و درگیریهای فیزیکی یا کلامی (ستیز) منجر میشود. ریشه واژه دشمنی به پارسی میانه و اصطلاح بداندیشی بازمیگردد و ستیز نیز ریشه در واژه پهلوی ستژک به معنای نزاع دارد.
این مفهوم در فرهنگ، ادبیات و متون مذهبی همواره در برابر صلح، آشتی و مودت قرار میگیرد. در قرآن کریم نیز رفتارهای شیطانی که تفرقهافکن و کینهتوزانه هستند، با عناوینی چون عداوت و بغضاء توصیف شدهاند تا انسانها را از افتادن در دام این چرخه مخرب برحذر دارند.