یعنی چه
در هواشناسی، به ابرهایی در تراز بالا (بالای ۷۰۰۰ متر) گفته میشود که نازک، شفاف و به صورت رشتههای ظریفِ سفید، گیسودار، ریسهدار یا پرمانند دیده میشوند. این ابرها از بلورهای یخ تشکیل شدهاند، بارانزا نیستند و نشاندهنده وجود رطوبت در ترازهای بالای جو هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه ترکیبی به صورت «اَبرِ پَرسا» است که در آن واژه پَرسا با فتح پ و سکون ر خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، پاسخی ۷ حرفی برای اصطلاح مصوب فرهنگستان در خصوص ابرهای مرتفع و رشتهای است. همچنین واژه مترادف آن یعنی «سیروس» نیز فراوان کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون علمی بینالمللی هواشناسی با نام Cirrus cloud شناخته میشود که علامت اختصاری آن در گزارشهای جوی Ci است.
به عربی
در زبان عربی برای توصیف این نوع ابر ظریف و نازک، از اصطلاحات السمحاقية یا القزعی استفاده میشود که به معنای ابر کشیده و نازک است.
به فارسی
معادلهای دیگر این واژه در زبان فارسی شامل ابر پرمانند، ابر رشتهای و واژه فرنگی وامگرفتهشدهٔ ابر سیروس یا سیرروس است.
جمعبندی و توضیح کامل ابر پرسا
ابر پرسا یکی از واژگان مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی در حوزه علوم جوی و هواشناسی است. این واژه ترکیبی از «پَر» و پسوند شباهت «سا» ساخته شده و دقیقاً به معنای ابری است که ظاهری شبیه به پر مرغ یا گیسوان سپید و رشتهرشته دارد. این ابرها در ترازهای بسیار بالای آسمان (بیش از هفت هزار متری زمین) شکل میگیرند و به دلیل برودت شدید هوا در آن ارتفاع، کاملاً از بلورهای ریز یخ پدید آمدهاند.
از نظر کاربرد شناختی و هواشناسی، ابرهای پرسا بارندگی ایجاد نمیکنند اما حضور آنها در آسمان پیامآور وجود رطوبت در لایههای فوقانی جو است و معمولاً به عنوان پیشنشانه تغییرات آبوهوایی و نزدیک شدن یک جبهه هوای گرم یا مرطوب در روزهای آینده تعبیر میشوند. در ادبیات عمومی و نمادشناسی نیز این ابر به دلیل ساختار مینیاتوری و شفافش، نمادی از ظرافت، سبکی، ناپایداری و رویاهای گذراست.