یعنی چه
بلندقامت یک صفت مرکب در زبان فارسی است که به فردی با قد و بالای بلند و کشیده اشاره دارد. این واژه در معنای کنایی خود نیز برای توصیف افراد بلندمرتبه، سرافراز، باصلابت و دارای جایگاه والا و محترم به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این صفت مرکب به صورت «بُلَند قامَت» است که از دو بخش فارسی و عربی تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتواند خود عبارت «معنی بلند قامت» (۱۲ حرف) یا واژههایی چون رشید، بلندبالا، سروقد و سروقامت باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بلندقامت از واژه رایج Tall و یا عبارات رسمیتر مانند High-statured استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم را به صورت ترکیبهای وصفی و با استفاده از واژههای طویل یا مدید به همراه القامة بیان میکنند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، بلندقامت بودن نماد شکوه، عظمت، قدرت جسمی، وقار و زیبایی است. این ویژگی بهویژه در ترکیب با واژه «سرو» (سروقامت) تصویرگر آزادگی، استقامت و نجابت معشوق یا پهلوانان است.
جمعبندی و توضیح کامل معنی بلند قامت
واژه «بلندقامت» یک صفت مرکب فروع و خوشساخت در زبان فارسی است که از ترکیب واژه اصیل فارسی «بلند» (برآمده از ریشه پهلوی) و واژه وامگرفته از عربی «قامت» (از ریشه قیام به معنی ایستادن) شکل گرفته است. این کلمه به طور مستقیم به ویژگی فیزیکی داشتن قد کشیده و رشید اشاره دارد و از گذشته تا کنون در زبان رسمی و ادبی کاربرد فراوانی داشته است.
در فرهنگ و ادبیات اصیل ایرانی، بلندقامت بودن فراتر از یک ویژگی جسمانی محض، به عنوان نمادی از صراحت، صلابت، مردانگی و استقامت شناخته میشود. شاعران بارها افراد والا و معشوق را به دلیل این ویژگی به درخت سرو تشبیه کردهاند تا مفهوم ایستادگی و آزادگی را در ذهن مخاطب زنده کنند.