یعنی چه
واژه «الوالامر» صورت غیراستاندارد و غلط نگارشی از اصطلاح قرآنی و عربی «أُولِی الْأَمْرِ» است. این عبارت در لغت به معنای دارندگان امر، صاحبان اختیار، زمامداران و کسانی است که سرپرستی و مدیریت امور جامعه را بر عهده دارند.
تلفظ
عبارت اصلی در زبان عربی به صورت «اُولیالأمر» تلفظ میشود که در آن واوِ بعد از الف خوانده نمیشود. تلفظ عامیانه و مکتوب به صورت «الوالامر» یک اشتباه رایج در نگارش و گفتار است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در صورت مواجهه با این صورتِ املایی خاص، پاسخ دقیقاً «الوالامر» با ۸ حرف خواهد بود که به عنوان معادل صاحبان فرمان یا اولیای امور پذیرفته میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، برای انتقال مفهوم این واژه از عباراتی که نشاندهنده داشتن قدرت قانونی و اجرایی است استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل عباراتی چون کارگزاران حکومت، حاکمان، صاحبان تصمیم، مدیران جامعه و اهل حل و عقد است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ و ادبیات اسلامی نماد لزوم اطاعت سازمانیافته و حفظ نظم اجتماعی است. به طور خاص در مذهب تشیع، این اصطلاح نماد بارز مفهوم «امامت و عصمت» ائمه اطهار (ع) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الوالامر
واژه «الوالامر» در حقیقت یک صورت املایی و گفتاری غیر استاندارد از اصطلاح مشهور قرآنی «أُولِي الْأَمْرِ» (اولیالامر) است. این واژه ترکیبی از «اُولی» به معنی صاحبان و «امر» به معنی فرمان یا اداره کارها تشکیل شده و در مجموع به معنای زمامداران، حاکمان و کسانی است که امور اجرایی و فکری جامعه را هدایت میکنند.
مهمترین جایگاه این اصطلاح در آیه ۵۹ سوره نساء (آیه اطاعت) است که مسلمانان را به فرمانداری از خدا، رسول و اولیالامر دعوت میکند. در تفسیر این مفهوم میان مذاهب اسلامی تفاوت دیدگاه وجود دارد؛ مفسران شیعه با استناد به لحن آیه، آن را منحصر به ائمه معصومین (ع) و نشانه عصمت میدانند، در حالی که در تفاسیر اهل سنت، این اصطلاح به حاکمان و عالمان عادل زمانه (تا زمانی که دستور به معصیت ندهند) تعبیر میشود.
بنابراین، اگرچه صورت مکتوب «الوالامر» در متون اصیل عربی و فقهی اشتباه نگارشی محسوب میشود، اما در ادبیات توده مردم و طراحان جدول به عنوان یک کلیدواژه ۸ حرفی برای اشاره به صاحبان قدرت و فرمانروایان جا افتاده است.