یعنی چه
واژهٔ قدیس به کسی اطلاق میشود که به دلیل زندگی سراسر پاک، زاهدانه و روحانیاش، به مراتب بالای طهارت معنوی رسیده است. در اصطلاح ادیان (بهویژه مسیحیت)، این لقب به صورت رسمی از سوی کلیسا پس از مرگ به افرادی اعطا میشود که زندگی آنها الگو و مظهر فیض الهی بوده است.
تلفظ
این واژه به صورت قِدّیس (با تشدید روی حرف دال و کسره زیر قاف) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ رایج برای طراحان جدول کلمهٔ چهار حرفی «قدیس» یا معادلهای آن نظیر مقدس، پارسا و زاهد است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به شخص مقدس یا قدیس از واژهٔ Saint استفاده میشود که در نامگذاریها به صورت مخفف .St کاربرد دارد.
به فارسی
برابرهای فارسی و واژگان هممعنی این واژه شامل عباراتی چون پارسا، پاکدامن، پرهیزگار، زاهد، پیر و ولی هستند که همگی بر پاکی معنوی دلالت دارند.
نماد چیست
قدیس در فرهنگ عمومی و دینی نماد طهارت، قرب الهی و زهد است. در هنرهای تجسمی و مذهبی (بهویژه سبک بیزانسی و مسیحی)، وجود یک «هاله نور» (Halo) در اطراف سر قدیسان، نماد بارز دریافت فیض و روشنایی آسمانی است.
جمعبندی و توضیح کامل قدیس
واژهٔ «قدیس» ریشه در زبان عربی و ثلاثی مجرد «قدس» دارد که مفهوم طهارت، برکت و پاکی معنوی را افاده میکند. این کلمه گرچه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مشتقات آن مانند «القدوس»، «نقدس» و «روحالقدس» بارها در کتاب آسمانی به کار رفتهاند تا بر پاکی مطلق ذات الهی و فرستادگان او دلالت کنند. در ادبیات دینی اسلام، مفاهیمی چون «صالحین» و «اولیاء الله» قرابت معنایی بالایی با این واژه دارند.
در نگاهی وسیعتر و به ویژه در آیین مسیحیت، قدیس به فردی گفته میشود که پس از طی کردن یک زندگی پارسا و فداکارانه، از سوی مقامات کلیسا طی مناسک خاصی تقدیس میشود. این واژه در فرهنگ معاصر و زبان فارسی به عنوان مظهر صفا، نیکوکاری و دوری از گناه شناخته میشود و به هر شخصی که رفتاری فراتر از مادیات و آمیخته با خیرخواهی محض داشته باشد، تسری مییابد.