یعنی چه
در فلسفه اخلاق و کلام اسلامی، این اصطلاح به جنبه درونی و نیت انجامدهنده کار اشاره دارد؛ یعنی کار باید با انگیزه پاک، ایمان و اخلاص صورت گیرد تا ارزش معنوی داشته باشد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی حُسن (به فتح حاء و سکون سین) و فاعلی (به کسر عین) تشکیل شده است.
در جدول
این اصطلاح در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخی ۸ حرفی برای نشانه پاکی نیت و انگیزه درونی فاعل مطرح میشود.
به انگلیسی
در متون فلسفه اخلاق غربی، برای بیان این مفهوم از اصطلاحاتی که به نیت خیر یا شایستگی اخلاقی عامل عمل اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این اصطلاح شامل نیکویی نیت، درستکاری درونی، پاکدلی و داشتن انگیزه نیکو در انجام کارهای روزمره است.
نماد چیست
در ادبیات اخلاقی و دینی، این اصطلاح به عنوان روح و باطن عمل شناخته میشود که در مقابل حسن فعلی (پیکره و ظاهر عمل) قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل حسن فاعلی
حسن فاعلی یکی از مفاهیم کلیدی در فلسفه اخلاق و کلام اسلامی است که به بررسی کیفیت نیت، انگیزه و رویکرد درونی انسان در زمان انجام یک رفتار میپردازد. بر اساس این دیدگاه، ارزش واقعی و معنوی هر کاری تنها به ظاهر و خروجی فیزیکی آن بستگی ندارد، بلکه منبع شکلگیری آن یعنی قصد قربت و اخلاص فاعل است که به عمل ارزش میبخشد.
این اصطلاح همواره در کنار «حسن فعلی» (خوب بودن خودِ کار) مطرح میشود. در متون کلامی تاکید شده که برای پذیرش و کمال یک عمل، وجود هر دو شرط الزامی است؛ چرا که انجام یک کار خوب با نیت ریاکارانه (فاقد حسن فاعلی) یا انجام یک کار نادرست با نیت خوب (فاقد حسن فعلی) فاقد ارزش اخلاقی و الهی است.