یعنی چه
عبارت بنی اعمام در لغت به معنای فرزندانِ عموها است و در زبان و ادبیات فارسی برای اشاره به عموزادگان و خویشاوندان نزدیک از طرف پدر (نسل پدری) به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «بَنی» (به فتح با و کسر نون) و «اَعمام» (به فتح الف و سکون عین) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ مد نظر برای این واژه در حل جدول کلمات متقاطع، «بنی اعمام» با ۸ حرف است.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از ترکیبهای أبناء العم یا بني العم استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل عموزادگان، پسرعموها و اقوام نزدیک پدری میشود.
در قرآن
خود عبارت ترکیبی «بنی اعمام» در قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، تعابیری با ساختار مشابه مانند «بنی آدم» فراوان است و شکل مفرد این مفهوم به صورت «بَنَاتِ عَمِّکَ» (دختران عمویت) در آیه ۵۰ سوره احزاب به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل بنی اعمام
واژه «بنی اعمام» یک ترکیب عربی با ورود دیرینه به ادبیات فارسی است که دقیقاً به معنای فرزندان عمو یا همان عموزادگان است. این عبارت از دو جزء «بنی» (فرزندان) و «اعمام» (جمع عَم به معنی عموها) تشکیل شده و از نظر ریشهشناسی به شبکه خویشاوندی و همبستگی طایفهای از سمت پدر اشاره دارد. متضاد معنایی و کنایی آن را در فرهنگ سنتی میتوان «بنی اخوال» (داییزادگان/خویشان مادری) یا «اغیار» دانست.
در ادبیات کلاسیک فارسی، بهویژه در متون تاریخی و حکایتهای پندآموز نظیر گلستان سعدی، این واژه افزون بر معنای خویشاوندی، نمادی از رقابتهای درونطایفهای، مسائل مربوط به ارث و میراث، و منازعات خانوادگی بر سر قدرت و مال نیز به شمار میرود.