یعنی چه
واژه «جیجیل» در سالهای اخیر به عنوان یک وامواژه اینترنتی (برگرفته از اصطلاح gigil) در میان کاربران شبکههای اجتماعی رایج شده است که به معنای دلضعفه رفتن، ذوقزدگی شدید و تمایل به نیشگون گرفتن یا بغل کردن محکم یک نوزاد یا حیوان خانگی بسیار بامزه است. در کاربرد قدیمیتر و عامیانه فارسی نیز (غالباً به صورت ترکیب تباعی جیجیلمیجیل) به وسایل کوچک، تزیینی و ریزه میزه یا کودک کوچک (جیغیل) اشاره دارد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با دو حرف «ج» کشیده به صورت (jī-jīl) تلفظ میشود. در ریشه اصلی خارجی آن نیز تلفظ به صورت گیگیل یا جیجیل (Gigil) در فضای مجازی کاربرد دارد.
در جدول
در جدولهای مدرن یا مسابقات کلمات، برای راهنمای 'حس فشردن چیزهای بامزه' یا 'ریزه میزه' کلمه ۵ حرفی «جیجیل» یا «جیغیل» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
معادل مستقیم این حس در اصطلاحات روانشناسی اینترنتی Cute aggression است، اما خود واژه عاریهای از Gigil (ریشه تاگالوگ) وام گرفته شده است.
به فارسی
در زبان فارسی فصیح معادل یککلمهای دقیقی برای این حالت حسی وجود ندارد و باید از عبارات توصیفی مانند 'دلضعفه رفتن از بامزگی' یا 'هیجان عاطفی شدید' استفاده کرد. در کاربرد عامیانه قدیمی نیز معادل 'ریزه میزه' یا 'فنچ' است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ دیجیتال امروز، نماد واکنشهای ناخودآگاه عاطفی انسان در برابر محرکهای بهشدت کیوت (Cute) مانند نوزادان و حیوانات است که فرد برای تخلیه بار روانی مثبت خود، نیاز به ابراز واکنش فیزیکی (فشردن یا نیشگون) پیدا میکند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه اصیل خارجی Gigil متعلق به زبان تاگالوگ (زبان رسمی کشور فیلیپین) است. این واژه به دلیل نداشتن معادل مستقیم در زبان انگلیسی، ابتدا به شبکههای اجتماعی انگلیسیزبان و سپس به عنوان یک وامواژه مدرن به صفحات وب و اینستاگرام فارسی راه یافت تا پدیده روانشناختی 'پرخاشگری ناشی از بامزگی' را توصیف کند.
جمعبندی و توضیح کامل جیجیل
واژه «جیجیل» در لغتنامههای مرجع و کلاسیک زبان فارسی مانند دهخدا و معین ثبت نشده است و یک واژه رسمی به شمار نمیرود. این کلمه دو خاستگاه متفاوت دارد؛ در ادبیات عامیانه و بومی فارسی، دگرگونشدهٔ واژه «جیغیل» به معنای بچه کوچک و ریزه میزه است یا در ترکیب «جیجیلمیجیل» برای اشاره به وسایل تزیینی و اسباببازیهای ریز و کمارزش به کار میرود.
از سوی دیگر، در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی مدرن، این کلمه یک وامواژه بینالمللی برگرفته از واژه فیلیپینی (Gigil) است. این اصطلاح دقیقاً برای توصیف آن حالت روانی و احساسی به کار میرود که انسان با دیدن یک موجود فوقالعاده بامزه، شیرین و دوستداشتنی (مثل یک نوزاد یا توله سگ) دچار دلضعفه و ذوقزدگی شدید میشود و تمایل دارد او را بچلاند، فشار دهد یا گاز بگیرد.