یعنی چه
مقهور اسم مفعول از ریشه قهر است و به کسی یا چیزی گفته میشود که در برابر یک قدرت بزرگتر شکست خورده، توان مقاومت نداشته و تحت سیطره، زور یا سرکوب قرار گرفته باشد.
تلفظ
این واژه به صورت مَقهور (با فتح م و سکون ق و ه) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق جدول برای این کلمه با توجه به تعداد حروف، خود واژه «مقهور» است که ۵ حرف دارد. همچنین واژههای مغلوب و منکوب نیز به عنوان جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای متنوعی که نشاندهنده شکست و تحت سلطه قرار گرفتن هستند استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی و واژگان هممعنی آن شامل مغلوب، شکستخورده، منکوب، مطیع، زیردست و منهزم است. ریشه اصلی آن عربی (قهـر) بوده و همخانوادههای آن قهر، قاهر، قاهره و مقهوریت هستند. متضاد آن نیز واژههای قاهر، غالب و فاتح میباشند.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، مقهور نماد بیقدرتی، ظلمپذیری، سقوط در برابر قدرت برتر و همچنین تسلیم محض بودن انسان در برابر تقدیر، اراده و امر الهی است. در دیدگاه قرآنی نیز گرچه خود واژه مستقیماً نیامده، اما تمام موجودات در برابر صفت «القاهر» و «القهار» خداوند، مقهور و تحت سیطره اراده او هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مقهور
واژه مقهور یک اسم مفعول با ریشه عربی است که در زبان و ادبیات فارسی کاربرد گستردهای دارد. این کلمه در مفهوم لغوی خود به معنای شکستخورده، مغلوب و منکوبشده است؛ یعنی فرد یا گروهی که در برابر یک نیروی برتر و قاهر قرار گرفته و توان ایستادگی و مقاومت را از دست داده است.
از منظر عرفانی و دینی، این واژه بار معنایی عمیقی دارد و نشاندهنده ضعف مطلق موجودات و تسلیم محض بودن آنان در پیشگاه قدرت و اراده بیپایان الهی است. صفتهای الهی مانند قاهر و قهار، نقطه مقابل مقهور بودن ماسویالله را نشان میدهند.
در کاربردهای عمومی و حل جدول نیز این کلمه پنجحرفی معمولاً با مترادفهایی نظیر مغلوب، منکوب یا شکستخورده همپوشانی دارد و شناخت ریشهها و متضادهای آن مانند فاتح و غالب به درک بهتر جایگاه آن در متون کهن و معاصر کمک میکند.