یعنی چه
عبارت «قلب منیب» به معنای دلی است که با خشوع، تسلیم و اخلاص کامل، از گناهان و دلبستگیهای مادی دست کشیده و پیوسته و با توبه به سوی پروردگار خویش بازمیگردد. این اصطلاح نشاندهنده روحی بیدار و خاضع در برابر حقیقت است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ عربی «قَلْب» (به فتح قاف و سکون لام) و «مُنِیب» (به ضم میم و کسر نون) تشکیل شده است که در زبان فارسی به صورت اضافه (با کسرهٔ صفت و موصوف) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۷ حرف بدون احتساب فاصله) خودِ «قلب منیب» است. همچنین مفاهیم مشابهی چون «قلب سلیم» یا «تائب» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این اصطلاح قرآنی از عباراتی استفاده میشود که بر ندامت، توبه و توجه قلب به سوی پروردگار تأکید دارند.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این ترکیب شامل عباراتی همچون «دلِ توبهکار»، «روح خاشع»، «دل بازگشته به سوی خدا» و «روانِ تسلیم و پاک» است.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در آیه ۳۳ سوره مبارکه ق به صورت «مَّنْ خَشِیَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَیْبِ وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُّنیبٍ» آمده است که پاداش بهشت را برای کسانی میداند که در نهان از خدا میترسند و با دلی توبهکار در محشر حاضر میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل قلب منیب
«قلب منیب» یک اصطلاح معنوی و قرآنی است که ریشه در فرهنگ اسلامی و عرفانی دارد. واژهٔ «منیب» از ریشه عربی «ن-و-ب» به معنی رجوع و بازگشت پیدرپی گرفته شده است و در این ترکیب، به انسانی اشاره دارد که قطبنمای درونی او همواره به سمت پروردگار تنظیم شده و هرگاه دچار غفلت شود، فوراً با توبه و انابه به سوی اصل خویش بازمیگردد.
این مفهوم در کنار مفاهیمی چون «قلب سلیم» نشاندهنده بالاترین درجات پاکی درونی، خشوع و تسلیم آگاهانه در برابر حق است. در واقع قلب منیب مانند آینهای صیقلخورده است که از زنگار گناه و وابستگیهای مادی پاک شده و آمادگی پذیرش تجلیات الهی را دارد.