یعنی چه
حولیات جمع مؤنث «حولیة» است و در متون کلاسیک و فقهی به دو معنی عمده به کار میرود؛ یکی به معنای سالنامهها و گاهنامههایی که وقایع یک سال را گردآوری میکنند و دیگری در دامداری سنتی به معنای حیواناتی (مانند اسب و گوسفند) که دقیقاً یک سال از عمر آنها گذشته و یک چرخه سالانه را سپری کردهاند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با ضم یا فتح حاء تلفظ میشود. تلفظ دقیق فقهی و عربی آن «حَولیّات» است که از ریشه حَوْل (به معنی سال) گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «سالنامهها»، «وقایعنامههای سالانه» یا «حیوانات یکساله» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن مورد نظر، در کاربرد ادبی و تاریخی از کلمات Annals یا Yearbooks و در اصطلاحات دامداری برای حیوانات یکساله از واژه Yearlings استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل سالنامهها، گاهنامهها و کتابهای سال برای مفهوم مکتوب، و واژه «یکسالهها» یا «نیلوها» در اصطلاحات دامداری سنتی است.
نماد چیست
این واژه از نظر مفهوم نمادین، نشاندهنده تکامل یک چرخه کامل زمانی (یک سال قمری یا خورشیدی)، ثبت تجربیات یکساله در قالب مکتوب و رسیدن به حد نصاب بلوغ یا سن خاص در دام (مرتبط با زکات) است.
جمعبندی و توضیح کامل حولیات
واژه «حولیات» یک اصطلاح کهن و فقهی-ادبی است که ریشه در زبان عربی دارد و جمع کلمه «حولیة» است. این واژه در متون تاریخی و دانشگاهی بیشتر به معنای سالنامهها، گاهنامهها و کتابهایی است که رویدادهای یک سال کامل را به صورت منظم روایت میکنند. همچنین در متون فقهی و حقوقی به امور مربوط به گذشت یک سال قمری (حولان حول) برای تعلق زکات اشاره دارد.
در کاربرد متون کلاسیک و دامداری سنتی، حولیات به معنای ستوران و حیواناتی است که یک سال از عمر آنها گذشته و وارد چرخه جدیدی از زندگی شدهاند. اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما ریشه آن یعنی «حول» به معنای سال، بارها در آیات قرآن برای تبیین احکامی چون رضاع و زکات به کار رفته است.