یعنی چه
پولیتییسم اصطلاحی علمی و فلسفی برای توصیف نظامهای اعتقادی و ادیانی است که در آنها به وجود چندین خدای مستقل یا وابسته باور دارند و آنها را ستایش میکنند. این مفهوم دقیقاً در نقطه مقابل مونوتییسم (یکتاپرستی) قرار میگیرد و نمونههای بارز تاریخی آن در اساطیر یونان، روم و مصر باستان دیده میشود.
تلفظ
این واژه به صورت «پولیتییسم» یا «پولیتئیزم» تلفظ میشود که آوانویسی دقیق واژه انگلیسی و فرانسوی آن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند خود واژه «پولی تییسم» (۹ حرف) یا معادلهای فارسی آن مانند «چندخدایی» باشد.
به انگلیسی
واژه اصلی در زبان انگلیسی Polytheism نام دارد که از ریشه یونانی مشتق شده است.
نماد چیست
پولیتییسم به دلیل ماهیت تکثرگرای خود نماد واحد و رسمی جهانی ندارد؛ اما در بستر تاریخ و اسطورهشناسی معمولاً با «پانتئون» (معابد مدور یا مجموعهای از تندیسهای خدایان گوناگون مانند خدایان یونان یا مصر باستان) یا نمادهای آیین هندوئیسم به عنوان بزرگترین دین زنده با جلوههای چندخدایی، تصویر و نمادپردازی میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه کاملاً ریشه بیگانه دارد و از زبان فرانسوی وارد ادبیات علمی و فلسفی فارسی شده است. ریشه اصلی آن در یونانی باستان متشکل از دو بخش Polys به معنی چندین یا بسیار و Theos به معنی خدا است که روی هم رفته معنای «چند-خدایی» را میسازد.
جمعبندی و توضیح کامل پولی تییسم
واژه پولیتییسم یک اصطلاح تخصصی و آکادمیک در حوزه دینپژوهی، فلسفه و تاریخ اساطیر است که برای توصیف ساختار ادیان غیرتوحیدی به کار میرود. این اصطلاح فرنگی، ساختار باورهایی را توصیف میکند که جهان را تحت اداره و تدبیر نظام کثرتگرایی از خدایان با وظایف و قدرتهای مختلف میدانند. از منظر واژهشناسی، این کلمه قرنهاست که برای تفکیک نظامهای عقیدتی باستان از ادیان ابراهیمی استفاده میشود.
در زبان فارسی و فرهنگ اسلامی، اگرچه خود واژه پولیتییسم به چشم نمیخورد، اما مفهوم دقیق، کلامی و فقهی آن با اصطلاحاتی چون «شِرْک» و «تعدد آلهه» بررسی شده است. در متون دینی و قرآن کریم، این دیدگاه به شدت نقد شده و آیاتی مانند «لو کان فیهما آلهة إلا الله لفسدتا» (آیه ۲۲ سوره انبیاء) به طور مستقیم به نفی منطقی تکثر خدایان و اثبات نظم یگانه عالم پرداختهاند.
امروزه کاربرد این واژه بیشتر در تحلیلهای تاریخی پیرامون تمدنهای کهن نظیر یونان، روم، ایران باستان (در برخی دورهها) و مصر یا در بررسی ساختار درونی آیینهای شرقی همچون هندوئیسم و شینتو به چشم میخورد. شناخت این واژه به درک بهتر سیر تحول اندیشه مذهبی بشر در طول تاریخ کمک شایانی میکند.