یعنی چه
بذل نمود یک فعل مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب مصدر عربی «بذل» و فعل فارسی «نمودن» ساخته شده است. این عبارت به معنای دادن، بخشیدن یا فدا کردن چیزی (مانند مال، جان، وقت یا انرژی) از روی میل، سخاوت و رضایت قلبی است.
تلفظ
این واژه به صورت بَذْلْ نَمُودْ تلفظ میشود که در آن حرف ذال ساکن و نون مفتوح است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، این عبارت ۷ حرفی به عنوان معادل بخشیدن، عطا کردن، فدا کردن یا صله دادن به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، برای بیان مفهوم از دست دادن مال یا جان با رضایت، از این افعال استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی واژه عربی است و فعل بَذَلَ در زبان عربی دقیقاً همین مفهوم را میرساند.
به فارسی
معادلهای سره و رایج فارسی این فعل شامل بخشیدن، داد و دهش کردن، از خود گذشتگی نشان دادن و مایه گذاشتن است.
جمعبندی و توضیح کامل بذل نمود
عبارت «بذل نمود» یکی از ترکیبهای فعلی پرکاربرد در ادبیات رسمی، متون حقوقی و اخلاقی زبان فارسی است. ریشه بخش اول آن از واژه عربی «بذل» میآید که به معنای خارج کردن چیزی از مالکیت خود با رضایت کامل و از روی سخاوت است. ترکیب آن با فعل «نمودن»، معنای عملیِ بخشش، انفاق و ایثار را بازتاب میدهد.
این واژه در ادبیات فارسی نمادی از دستودلبازی، جوانمردی و از خودگذشتگی است؛ به طوری که عباراتی نظیر «بذل جان» یا «بذل مال» نشاندهنده اوج فداکاری فرد در راه یک هدف والاتر است. همچنین در اصطلاحات حقوقی و فقهی ایران، این کلمه در بخشش حقوق مالی مانند «بذل مهریه» کاربرد ویژهای دارد.