یعنی چه
این اصطلاح در زبان فارسی به معنای اِعمال نیروی فیزیکی، روانی یا مادی بر دیگری است تا کاری بر خلاف میل او تحمیل شود یا مانعی با اِعمال قدرت برطرف گردد.
تلفظ
تلفظ این عبارت از چهار بخش واژگانی تشکیل شده است: زور (با ضمه کشیده)، به (حرکت کوتاه کسره)، کار (با الف کشیده) و بردن (ب با فتحه، ر با سکون).
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، این مفهوم معمولاً با تعداد حروف بالا یا معادلهای دقیق آن مانند اجبار یا تحمیل خواسته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از اصطلاحات فیزیکی یا حقوقی مرتبط با اجبار استفاده میشود.
به عربی
باید توجه داشت که واژه «زور» در زبان فارسی به معنی قدرت است، اما کلمه همنویسه آن در عربی (زَوْر) به معنی دروغ و باطل است؛ لذا معادلهای معنایی آن در عربی از ریشههای کره و قوی گرفته میشوند.
به فارسی
عبارتهای جایگزین و سره در زبان فارسی شامل اِعمال نیرو، وادار کردن، زیر فشار قرار دادن و مایه گذاشتن از قدرت فیزیکی یا معنوی است.
جمعبندی و توضیح کامل زور به کار بردن
اصطلاح «زور به کار بردن» یک فعل مرکب اصیل در زبان فارسی است که از واژه «زور» (به معنای نیرو و توان با ریشه در زبانهای ایران باستان) و فعل «به کار بردن» تشکیل شده است. این عبارت دلالت بر هرگونه اِعمال فشار مادی، فیزیکی یا معنوی دارد که هدف آن تسلیم کردن طرف مقابل یا پیشبرد یک هدف با ابزار قدرت باشد. بار معنایی این ترکیب در مباحث اجتماعی و اخلاقی معمولاً منفی بوده و با مفاهیمی چون سلب اختیار، خشونت و بیعدالتی گره خورده است.
باید میان واژه فارسی «زور» به معنی قدرت و واژه عربی «زَوْر» که در قرآن کریم به معنی سخن باطل و دروغ آمده است، تفکیک قائل شد؛ زیرا این دو صرفاً در ظاهر نگارش یکسان هستند و هیچ ارتباط ریشهای با یکدیگر ندارند. در کاربردهای روزمره، این اصطلاح هم برای اِعمال قدرت فیزیکی (مانند باز کردن یک درِ بسته) و هم برای فشارهای ساختاری و روانی استفاده میشود.