یعنی چه
الباکور در اصطلاح زیستشناسی و شیلات، به نوعی ماهی بزرگ اقیانوسی از خانواده تنماهیان گفته میشود که گوشت سفیدی دارد. همچنین این واژه از نظر لغوی ریشه در زبان عربی دارد و به معنای شتابکار، باران اول موسمی و میوه نوبر یا نورسیده است.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت «اَلباکور» یا با تبدیل به واژه فرنگی آن «آلباکور» تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به طراح جدول برای عباراتی چون «نوعی ماهی تن» یا «ماهی تن سفید اقیانوسی»، کلمه ۷ حرفی «الباکور» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این ماهی با نام Albacore شناخته میشود که نام علمی آن Thunnus alalunga است.
به فارسی
معادلهای مستقیم فارسی این کلمه در بخش زیستشناسی «ماهی تن سفید» و در بخش لغوی و ادبی «نوبر» و «میوه نورسیده» است.
نماد چیست
این واژه نماد اسطورهای یا مذهبی خاصی در فرهنگ فارسی ندارد، اما در تجارت بینالمللی و صنایع غذایی، نماد صید ارزشمند و کنسرو تن ماهی درجهیک و باکیفیت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل الباکور
واژه «الباکور» دو جنبه معنایی متمایز دارد. در وجه اول و رایجتر امروز، اصطلاحی در شیلات و زیستشناسی است که به گونهای از ماهیهای تن بزرگ اقیانوسی با نام علمی Thunnus alalunga اشاره دارد. این ماهی به دلیل رنگ روشن گوشتش در بازار جهانی به «تن سفید» نیز معروف است و ارزش تجاری بالایی در صنایع کنسروآسازی دارد.
از نظر ریشهشناسی، مسیر جالبی برای این کلمه وجود دارد؛ واژه انگلیسی Albacore در اصل از واژه اسپانیایی و پرتغالی albacora گرفته شده که آن هم از واژه عربی «البَکُور» یا «الباکور» (به معنی صید زودهنگام یا ماهی جوان) اقتباس شده است. بنابراین اصطلاح فرنگی مجدداً به متون علمی فارسی بازگشته است. در لغت عربی کلاسیک نیز الباکور به معنای میوه نوبر، نوباوه و اولین باران موسمی کاربرد دارد که البته در قرآن کریم نیامده است.