یعنی چه
نجار به فردی گفته میشود که شغل و تخصص او برش دادن، تراشیدن، ساختن و تعمیر انواع وسایل و سازههای چوبی مانند در، پنجره، مبلمان، کابینت و دکوراسیون است.
هم خانواده
این کلمات همگی با مفهوم تراشیدن چوب، صنف نجاری و ابزارهای مرتبط با این حرفه در ارتباط هستند.
ریشه
واژه نجار از طریق زبان عربی (صیغه مبالغه از ریشه ن ج ر) وارد فارسی شده است. با این حال، بررسیهای زبانشناسی تاریخی نشان میدهد که ریشه عمیقتر آن به زبان آرامی (naggārā) و پیش از آن به زبان آکدی (nagāru) بازمیگردد که به معنای صنعتگر چوب است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه نجار به عنوان پاسخ واژههایی چون درودگر یا چوبتراش به کار میرود و دقیقاً ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
واژه Carpenter در زبان انگلیسی دقیقاً به معنای کسی است که با چوب سازههای ساختمانی یا وسایل کاربردی میسازد.
به عربی
این کلمه در زبان عربی نیز به همین صورت به کار میرود و جمع آن نجارون یا نجارین است.
به ترکی
در ترکی استانبولی به نجار Marangoz میگویند که خود یک وامواژه از زبان ایتالیایی است.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی برای واژه نجار شامل «درودگر»، «دروگر»، «درگر»، «چوبتراش» و «چوبگر» است که در ادبیات کلاسیک فارسی به وفور استفاده شدهاند.
نماد چیست
نجار در فرهنگ و ادبیات نماد مهارت، سازندگی، صبر، دقت و نظم است؛ چرا که مادهای خام و بیشکل (چوب درخت) را با هندسه و ظرافت به ابزاری زیبا و مفید تبدیل میکند. همچنین در ضربالمثلها نماد جفتوجور شدن کارهاست و در بستر مذهبی و تاریخی با شخصیتهایی مانند حبیب نجار (مؤمن آلیس) و حضرت نوح ارتباط دارد.
جمعبندی و توضیح کامل نجار
واژه نجار اگرچه یک وامواژه کهن وارداتی از زبانهای سامی (عربی، آرامی و آکدی) به زبان فارسی است، اما به عنوان اصلیترین عنوان برای توصیف صاحبان حرفه صنعتگری چوب در میان مردم جا افتاده است. در زبان فارسی اصیل، واژههایی مانند درودگر و چوبتراش معادل دقیق آن هستند که امروزه بیشتر لحنی ادبی یا سنتی دارند.
این شغل فراتر از یک مهارتی ساده، همواره با هنر، هندسه و خلاقیت عجین بوده است. نجار با بهرهگیری از ابزارهایی مانند رنده، اره و تیشه، به چوب بیجان شکل میدهد و به همین دلیل در فرهنگ عامه و ادبیات عامیانه، نمادی از تدبیر، سازندگی، ظرافت و جفتوجور کردن امور به شمار میرود.