یعنی چه
این واژه دارای دو بعد معنایی متفاوت است؛ در متون لغوی و ادبی به عنوان مصدری عربی از ریشه «کمی» به معنی استتار و ناپدید شدن به کار رفته است. از سوی دیگر، در نحو عربی یک ترکیب دستوری پرکاربرد برای خطاب قرار دادن تأکیدی دو نفر (شما دو نفر) محسوب میشود.
تلفظ
تلفظ این واژه بسته به کاربرد آن متفاوت است. در حالت اول به صورت مصدر باب انفعال و در حالت دوم با تشدید نون و ضمه کاف خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً با راهنمای «پنهان شدن» یا «غایب شدن» خواسته میشود.
به انگلیسی
برای مفهوم مصدری واژگان مرتبط با ناپدید شدن و برای مفهوم نحوی آن، عبارات تأکیدی مخاطب تثنیه به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی بسته به ریشه معنایی مورد نظر، از افعال مجهول مخفیشدن یا ضمایر مخاطب همراه با تأکید استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه در نقش مصدری شامل «نهان شدن» و «از نظرها دور شدن» است. این کلمه واژه اصیل فارسی نیست و ریشه عربی دارد.
در قرآن
خود واژه «انکماء» به معنی پنهان شدن در قرآن به کار نرفته است. اما ساختار دستوری «إنکما» (حرف تأکید + ضمیر) در آیاتی که خداوند دو نفر (مانند حضرت آدم و حوا یا حضرت موسی و هارون) را مورد خطاب قرار میدهد، برای تعیین و تأکید شدید کلام استفاده شده است.
نماد چیست
این کلمه نماد مفهومی مستقلی در اسطورهها ندارد، اما در ساختار زبانی نشانه صراحت و حصر خطاب به یک زوج یا دو همراه است.
جمعبندی و توضیح کامل انکما
واژه «انکما» در زبان فارسی دارای دو وجهه و کاربرد کاملاً متفاوت است که نباید با یکدیگر اشتباه شوند. در وجهه اول که بیشتر در متون لغوی و کهن ادبی دیده میشود، این کلمه صورت مخفف «انکماء» و مصدری عربی از ریشه «کمی» به معنای پنهان شدن، غایب شدن و استتار است. این واژه ۵ حرفی در طراحهای جدول کلمات متقاطع معمولاً با همین معانی به کار میرود.
در وجهه دوم که رواج بیشتری در متون دینی و عربی دارد، این کلمه یک ساختار دستوری و نحوی (إنَّ + کُما) است. در این حالت به معنای «قطعاً شما دو نفر» بوده و برای تأکید شدید روی سخن با دو مخاطب خاص استفاده میشود که نمونههای آن در خطابات قرآنی به دو شخصیت بزرگ یا زوجهای تاریخ انبیاء مشهود است.