یعنی چه
هلال به شکل باریک و منحنی ماه در آغاز یا پایان ماه قمری گفته میشود. در لغتنامه معانی فرعی دیگری مانند ماهچه، پیکان دوشاخه و شتر لاغر نیز برای آن ذکر شده است.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه از ریشه سه حرفی عربی «هـ ل ل» گرفته شده است. در وجه تسمیه آن آمده که «اِهلال» به معنی بلند کردن صداست؛ چون مردم در زمان دیدن ماه نو، صدای خود را برای نشان دادن آن به یکدیگر بلند میکردند، آن را هلال نامیدند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه چهار حرفی «هلال» یا معادلهای آن مانند «ماه نو» است.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
به فارسی
معادلهای اصیل و ادبی واژه هلال در زبان فارسی، «ماه نو»، «ماه باریک» و «ماهچه» (مَهچه) هستند.
جمعبندی و توضیح کامل هلال
واژه هلال در اصل یک واژه عربی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای باریکه منحنیشکل ماه در شبهای آغازین یا پایانی ماه قمری است. این واژه در فرهنگ اسلامی اهمیت بالایی دارد، به طوری که شکل جمع آن یعنی «الأهلة» در آیه ۱۸۹ سوره بقره به عنوان ابزاری برای تعیین زمان عبادات و حج معرفی شده است و آغاز ماههای فقهی مانند رمضان و شوال با استهلال (جستجوی هلال) مشخص میشود.
علاوه بر کاربرد نجومی و تقویمی، هلال مظهر و نماد رسمی جهان اسلام به شمار میرود که روی پرچم بسیاری از کشورهای مسلمان و همچنین سازمان بینالمللی «هلال احمر» نقش بسته است. این نماد پیشینهای باستانی نیز دارد و در سکههای دوران ساسانی و تمدنهای بینالنهرین به عنوان نمادی مذهبی و سلطنتی استفاده میشده است.