یعنی چه
این عبارت به معنای هشدارهای پیشگیرانه است؛ یعنی بیدار کردن وجدان یا آگاهی فرد پیش از وقوع خطا یا مواجهه با خطر، تا با هوشیاری از آن دوری کند.
تلفظ
تلفظ صحیح واژه با فتحة «ب» و «ح» و «ذ» به صورت [بَ رْ حَ ذَ رْ] است.
در جدول
پاسخ اصلی در جدول با توجه به تعداد حروف (۱۰ حرف) خود واژهٔ «برحذر داشتن» است. با این حال، کلماتی چون تحذیر، انذار و زنهار دادن نیز به عنوان کلمات جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی افعال warn و caution دقیقترین معادلهای کاربردی برای رساندن مفهوم هشدار و واداشتن به احتیاط هستند.
به عربی
در زبان عربی از مصدرهای تحذیر و انذار برای این مفهوم استفاده میشود؛ کلماتی که خود وارد زبان فارسی نیز شدهاند.
به فارسی
معادلهای اصیل و سرهٔ فارسی برای این عبارت شامل واژههایی چون «پرهیزاندن»، «بیم دادن»، «زنهار دادن» و «بازداشتن» است که همگی مفهوم منع پیشگیرانه را میرسانند.
نماد چیست
این مفهوم نماد مادی باستانی یا اسطورهای ندارد، اما در ادبیات اخلاقی به عنوان نماد «بیدار کردن وجدان پیش از خطا» شناخته میشود. در فرهنگ بصری امروز نیز «علامت تعجب (!)» و «تابلوهای هشدار مثلثیشکل» نمادهای مدرن آن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل برحذر داشتن
«برحذر داشتن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که از پیشوند فارسی «بر»، مصدر عربی «حَذَر» (به معنی پرهیز و احتیاط) و فعل کمکی «داشتن» ساخته شده است. این عبارت در حقیقت به معنای آگاه کردن کسی از یک خطر احتمالی در آینده است، به طوری که فرد با هوشیاری، جانب احتیاط را رعایت کرده و از آن امر ناپسند یا خطرناک دوری گزیند.
این واژه در متون اخلاقی و دینی کاربرد وسیعی دارد؛ به طوری که ریشه عربی آن (ح ذ ر) به صورتهای مختلف ۱۷ بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ مانند آیه شریفهای که میفرماید خداوند شما را از کیفر خودش برحذر میدارد. این مفهوم تقابل معنایی مستقیمی با واژههایی چون «اغوا کردن» و «ترغیب به خطر» دارد و بر هوشیاری پیشگیرانه تاکید میکند.