یعنی چه
این واژه برای توصیف رنگ مو و پوست بسیار روشن به کار میرود و در زبان عامیانه و آرایشی نیز به فرآیند روشن کردن مو اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف اول (بُ) و سکون روی نون و دال است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه پنج حرفی «بلوند» یا معادلهای سه و هفت حرفی آن مانند «بور» و «موطلایی» به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی تفاوت ظریفی در املای واژه برای اشاره به جنسیت فرد وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به فرد بور یا مو روشن از این صفات استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی این واژه به معنی فرد دارای موی روشن و بور است.
به فارسی
از آنجا که بلوند یک وامواژه فرانسوی است، دقیقترین و رایجترین معادلهای بومی آن در زبان فارسی کلمات «بور» و «موطلایی» هستند.
نماد چیست
در فرهنگ رسانهای مدرن و اسطورهشناسی غربی، این رنگ مو غالباً با مفاهیمی چون شادابی، جذابیت و در دایره صفت فرشتگان با پاکی گره خورده است.
معنی انگلیسی/خارجی
این کلمه ریشه در فرانسوی قدیم (blund) و زبانهای ژرمنی دارد که به مرور زمان وارد انگلیسی و سپس به عنوان یک وامواژه مدرن وارد زبان فارسی شده است. به دلیل ماهیت اروپایی کلمه، همخانواده بومی یا کاربرد قرآنی در فارسی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل بلوند
واژه «بلوند» یک وامواژه با ریشه فرانسوی و اروپایی است که به فرهنگ و زبان فارسی راه یافته و برای توصیف رنگ موهای بسیار روشن، زرد و طلایی استفاده میشود. این کلمه در ساختار زبانی فارسی فاقد همخانوادههای بومی است، اما مشتقاتی کاربردی مانند «بلوند کردن» در اصطلاحات آرایشی از آن ساخته شده است.
بهترین و نزدیکترین معادلهای بومی این کلمه در زبان فارسی «بور» و «موطلایی» هستند. در حل جدولهای متقاطع، توجه به تعداد حروف (۵ حرف برای خود کلمه) و معادلهای آن رمز موفقیت است. این کلمه در بستر فرهنگی مدرن معمولاً نمادی از زیبایی غربی، جوانی و شادابی به شمار میرود.