یعنی چه
این عبارت هم در زبان عامیانه به عنوان یک تعارف و قید تعهدآور برای آینده به کار میرود (به معنی اگر عمرم باقی باشد و زنده بمانم کاری را انجام میدهم) و هم در متون حقوقی، اسناد، ارث و قراردادها کاربرد دارد؛ به این معنا که یک حق یا انتقال مال تنها در صورت زنده بودن شخص تا زمانی مشخص، برقرار خواهد بود.
تلفظ
تلفظ این عبارت بر اساس واژگان سازنده آن به صورت «بِ» (حرف جر) + «شَرْط» (سکون روی را و ط) + «حَیات» (فتحه روی حا و الف کشیده) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این مدخل در جدول خودِ عبارت «به شرط حیات» با ۹ حرف است. بسته به طراح جدول، معادلهایی مثل «اگر عمر یاری کند» نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در متون حقوقی و رسمی از اصطلاحاتی مانند subject to survival یا on condition of being alive استفاده میشود، در حالی که در کاربردهای روزمره عباراتی مثل if I'm still alive به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی برای کاربردهای قراردادی عیناً ترکیب «بشرط الحياة» استفاده میشود و در مکالمات روزمره برای اشاره به کارهای آینده، عبارت «إن كان في العمر بقية» رواج دارد.
به فارسی
مترادفهای فارسی و ترکیبی این عبارت شامل «در قید حیات بودن»، «مشروط به زنده ماندن»، «به شرط زندگی» و «اگر اجل مهلت دهد» است. متضاد آن نیز کلماتی چون «پس از مرگ»، «در صورت فوت» و «به شرط ممات» هستند.
در قرآن
خودِ عبارت ترکیبی «به شرط حیات» در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، ریشه آن یعنی واژه «حیات» بارها در آیاتی مانند «الحیاة الدنیا» یا «حیات طیبه» (آیه ۹۷ سوره نحل) تکرار شده است. همچنین از نظر معنایی، آیات ۲۳ و ۲۴ سوره کهف که انسان را از قطعیت دادن به کارهای فردا بدون گفتن «إن شاء الله» منع میکند، با مفهوم همسو است، چرا که حیات انسان نیز وابسته به همین مشیت الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل به شرط حیات
عبارت «به شرط حیات» یک ترکیب عربی-فارسی است که از حرف جر فارسی «ب» و دو واژه عربی «شرط» (قید و الزام) و «حیات» (زندگی) تشکیل شده است. این عبارت دو کاربرد کاملاً متمایز دارد؛ در ادبیات عامیانه و روزمره، به عنوان یک قید اخلاقی و تعارفی به کار میرود تا نشان دهد فرد انجام کاری در آینده را منوط به زنده ماندن و مهلت داشتن از سوی خداوند میداند.
در تضاد با کاربرد عامیانه، این واژه در حقوق، اسناد رسمی، وصیتنامهها و قراردادهای بیمه یک اصطلاح کاملاً دقیق و تعهدآور است. در این سیاق، «به شرط حیات» نشاندهنده یک شرط تعلیقی است؛ به این معنی که انتقال مال، برقراری مستمری یا واگذاری یک حق مالی، تنها در صورتی نافذ و پابرجا خواهد بود که فرد ذینفع در زمان مقرر در قید حیات و زنده باشد.