یعنی چه
«تب کرده» صفت مفعولی مرکب است و در معنای حقیقی به فرد یا بیماری اطلاق میشود که به دلیل بیماری، دمای بدنش از حد طبیعی بالاتر رفته باشد. در کاربردهای مجازی و ادبی، این واژه برای توصیف حالتهای التهاب، بیقراری، اضطراب شدید یا شور و هیجان وافر نیز به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «تَب» (با فتح تاء و سکون باء) و «کَرْدَه» (با فتح کاف، سکون راء و فتح دال) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول بر اساس تعداد حروف، خودِ ترکیب «تب کرده» با ۶ حرف است. همچنین واژههای «محموم» (۵ حرف) و «تبدار» (۴ حرف) از جایگزینهای رایج آن در حل جدول هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین صفت برای رساندن این مفهوم واژه Feverish است. در متون تخصصی پزشکی نیز از اصطلاح Febrile استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژهٔ «مَحمُوم» دقیقترین صفت مفعولی از ریشه «حمی» است که به شخص تبدار اشاره دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژهٔ Ateş به معنی آتش است و Ateşli یا Ateşlenmiş به کسی که بدنش داغ شده و تب کرده است اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژههای جایگزین برای این ترکیب شامل مواردی همچون «تبدار»، «بیمارِ تبدار»، «پرتب»، «داغ» و واژهٔ وامگرفتهٔ «محموم» است.
جمعبندی و توضیح کامل تب کرده
واژهٔ «تب کرده» یک صفت مفعولی مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «تب» و صفت مفعولی «کرده» (از مصدر کردن) ساخته شده است. ریشهٔ کلمهٔ تب به زبانهای ایرانی باستان بازمیگردد و در اصطلاح پزشکی به معنای بالا رفتن غیرطبیعی دمای بدن بیمار به دلیل مقابله با عفونت یا بیماری است.
این واژه علاوه بر کاربرد گسترده و روزمره در پزشکی و سلامت، در ادبیات فارسی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که شاعران و نویسندگان از آن به عنوان نمادی برای نشان دادن حرارتِ عشق، بیقراری، التهاب درونی و اضطراب شدید استفاده میکنند. این ترکیب فاقد متضاد دقیق واژگانی است اما از نظر معنایی با واژههایی چون سالم یا بیتب تقابل دارد.