یعنی چه
این عبارت یک ساختار ماضی مجهول و اداری دارد. زمانی استفاده میشود که یک مدرک، مجوز، وجه یا رای به طور رسمی تحویل گرفته شده، وصول شده یا ثبت نهایی شده باشد. این ترکیب نشاندهنده قطعیت انجام کار در مکاتبات رسمی است.
تلفظ
واژه «اخذ» با سکون خ و ذ تلفظ میشود و «گردید» فعل ماضی از مصدر گردیدن است که در اینجا نقش فعل معین مجهولساز را ایفا میکند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر طراح سوال عباراتی مثل «گرفته شد»، «وصول شد» یا «دریافت شد» را در قالب ۸ حرف بخواهد، عبارت «اخذ گردید» پاسخ دقیق آن است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و اداری انگلیسی، بسته به بافت متن، از واژه obtained برای مدارک و مجوزها و از received یا acknowledged برای تایید وصول نامهها و وجوه استفاده میشود.
به عربی
ریشه خود کلمه «اخذ» عربی است، اما در زبان عربی معاصر برای بیان مجهول اداری این مفهوم، بیشتر از ترکیب «تم الاستلام» یا فعل مجهول «أُخِذَ» استفاده میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی سره و به دور از اصطلاحات اداری متمایل به عربی، میتوان به جای این عبارت از واژههای روانی چون «دریافت شد»، «به دست آمد» یا «تحویل گرفته شد» استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل اخذ گردید
عبارت «اخذ گردید» یکی از رایجترین ترکیبات مجهول در زبان اداری و حقوقی ایران است. این عبارت از دو جزء متمایز تشکیل شده است: بخش اول «اَخذ» که مصدری عربی از ریشه ثلاثی مجرد (أ-خ-ذ) به معنای گرفتن، ستاندن و پذیرا شدن است، و بخش دوم «گردید» که فعلی از مصدر فارسی گردیدن است. در ساختار زبان فارسی، فعل گردیدن در متون کهن و اداری به عنوان فعل معین برای ساختن صیغههای مجهول یا به معنای «شد» به کار میرود. تلفیق این دو واژه با یکدیگر، ساختاری کاملاً رسمی پدید آورده که برای اعلام نهایی شدن یک فرآیند تحویل یا دریافت استفاده میشود.
کاربرد واقعی این عبارت را میتوان در مکاتبات سازمانها، سامانههای ثبتنام و برگههای رسید مشاهده کرد. به عنوان مثال، جملاتی نظیر «مدارک متقاضی اخذ گردید» یا «مبلغ موصوف از حساب مربوطه اخذ گردید»، نشاندهنده این است که عملیات دریافت نه تنها انجام شده، بلکه به صورت قانونی و مستند به ثبت رسیده است. این ترکیب به دلیل داشتن بار معنایی قاطع و مجهول، تمرکز را از شخصِ دریافتکننده برمیدارد و صرفاً روی اصالت و تحقق خودِ فعلِ دریافت تمرکز میکند؛ ویژگی خاصی که در نگارش متون حقوقی و بخشنامههای دولتی اهمیت بسیار بالایی دارد.
تفاوت ظریفی میان «اخذ گردید» با واژههای همنواخت مانند «دریافت شد» یا «وصول گردید» وجود دارد. در حالی که «دریافت شد» به صورت عام برای هر نوع آمدنِ کالا، پول یا نامه به کار میرود، «اخذ گردید» بیشتر به فرآیندی اشاره دارد که در آن نوعی اقتدار، مطالبه یا روال قانونی حاکم بوده است؛ مثلاً شما هدیه را دریافت میکنید، اما مجوز یا استعلام را اخذ میکنید. همچنین کلمه «وصول گردید» بیشتر به جنبههای مالی و پولی اختصاص دارد، در حالی که قلمرو کاربرد اخذ بسیار گستردهتر است و مدارک، تعهدات، آرا و حقوق را نیز در بر میگیرد.
یکی از برداشتهای اشتباه درباره این واژه، تصور قرآنی بودن خودِ این ترکیبِ دوکلمهای است. اگرچه ریشه عربی «أخذ» به وفور و در حدود ۲۷۳ بار در قرآن کریم در قالبهای گوناگون نظیر مجازات الهی (أخذناهم) یا پیمان گرفتن (أخذ مِیثاقکم) به کار رفته، اما ترکیب «اخذ گردید» یک پدیده کاملاً نوین و زاییده نظام دیوانسالاری و منشیگری دوره قاجار و پهلوی در ایران است. اشتباه دیگر، استفاده نادرست از آن به جای فعل معلوم است؛ نباید فراموش کرد که این فعل مجهول است و آوردن نهاد صریح یا فاعل مستقیم برای آن (مانند: اداره مدارک را اخذ گردید) از نظر دستور زبان فارسی کاملاً غلط است.
به عنوان یک نکته کاربردی در نگارش معاصر، کارشناسان ویرایش و درستنویسی توصیه میکنند تا حد امکان در متون غیراداری و مقالات علمی روان، از جایگزینهای پویاتر فارسی مانند «دریافت شد» یا «به دست آمد» استفاده شود. با این حال، در سیستمهای اتوماسیون اداری و پیامکهای تاییدیه بانکی و حکومتی، عبارت «اخذ گردید» به دلیل القای حس رسمی بودن، امنیت خاطر و پایان قطعی مراحل اداری، همچنان جایگاه مستحکم خود را حفظ کرده است و به عنوان نمادی از ثبت نهایی سند شناخته میشود.