یعنی چه
واژه ثعابین جمع مکسر کلمه ثعبان است که در زبان عربی و متون کهن فارسی به معنای مارهای بسیار بزرگ، افعیهای غولپیکر و اژدهاهای افسانهای به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتح ثاء و سکون عین است: ثَعابین.
در جدول
پاسخ متداول در جدول برای مارهای بزرگ یا اژدهاها به صورت جمع مکسر عربی، کلمه ۶ حرفی ثعابین است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، برای مارهای بزرگ از واژه Serpents و برای اژدها از واژه Dragons استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود یک واژه اصیل عربی و جمع مکسر ثعبان است که در زبان مبدأ به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق و معادلهای فارسی این کلمه، مارهای بزرگ، افعیها و در متون اساطیری اژدهاها است.
در قرآن
خود کلمه جمع ثعابین در قرآن به کار نرفته است؛ اما شکل مفرد آن یعنی ثُعبان دقیقاً دو بار (در سورههای اعراف آیه ۱۰۷ و شعراء آیه ۳۲) در جریان معجزه حضرت موسی (ع) و تبدیل شدن عصای ایشان به اژدهایی آشکار، ذکر شده است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و داستانهای قرآنی، ثعبان (مفرد ثعابین) نماد حقانیت معجزه الهی در برابر سحر و باطل است. در ادبیات عامیانه و اسطورهای قدیمی نیز ثعابین مارهای افسانهای با نفس و نگاه کشنده و نماد شر، خطر و هیبت هولناک بودهاند.
جمعبندی و توضیح کامل ثعابین
واژه ثعابین یک کلمه اصیل با ریشه عربی (از ریشه ث-ع-ب) است که به عنوان وامواژه به ادبیات کلاسیک و کهن فارسی راه یافته است. این واژه جمع مکسر کلمه ثعبان بوده و به معنای مارهای بزرگ، افعیها و اژدهاها به کار میرود. ریشه این کلمه در اصل به معنای روان شدن و جریان یافتن سریع آب یا خون است و علت نامگذاری مار بزرگ به این نام، حرکت سریع، روان و مارپیچ آن بوده است.
اگرچه صورت جمع این کلمه یعنی ثعابین در متن قرآن کریم نیامده است، اما شکل مفرد آن (ثعبان) جایگاه مهمی در روایت معجزه عصای حضرت موسی (ع) دارد. در ادبیات فارسی و متون کهن، این کلمه علاوه بر کاربرد واقعی برای توصیف خزندگان غولپیکر، به عنوان استعارهای برای انسانهای حیلهگر، خطرناک یا نمادی از موجودات افسانهای و هولناک نیز استفاده شده است.