یعنی چه
این واژه در اصل حالتی قیدی دارد (در حال خشوع) و به کسی یا چیزی اشاره میکند که از روی احترام، خداترس بودن یا درک عظمت یک واژه یا پدیده، غرور خود را شکسته و در کمال تسلیم و آرامش قرار گرفته است.
تلفظ
تلفظ این کلمه با صدای کشیده «آ» در بخش اول، کسره زیر حرف «ش» و تنوین نصب در انتها به صورت «عَنْ» خوانده میشود، هرچند در نوشتن معمولی گاهی بدون تنوین و به صورت «خاشعا» درج میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول کلمات که به معنی فروتن یا خاضع قرآنی با ۵ حرف هستند، خود کلمه «خاشعا» است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، کلمات فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای رساندن مفهوم خشوع و خاشع بودن هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن این مفهوم عرفانی و اخلاقی از این واژهها استفاده میشود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه عربی شامل کلماتی چون خاضع، متواضع، مطیع و خاکسار است که حالت افتادگی و نبود تکبر را نشان میدهند.
در قرآن
این واژه با همین رسمالخط دقیقاً در آیه ۲۱ سوره حشر آمده که میفرماید اگر قرآن را بر کوهی نازل میکردیم، آن را از ترس خدا خاشع (فروتن و تسلیم) و از هم پاشیده میدیدی. همچنین همخانوادههای آن مانند «خاشعون» در توصیف حالت قلبی مؤمنان در نماز (آیه ۲ سوره مؤمنون) به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و دینی، خاشعا نماد بارز تواضع روح، آگاهی عمیق نسبت به عظمت پروردگار و تصویر چشمهای پایینافتاده و قلب آرام و بیادعا در محضر حق است.
جمعبندی و توضیح کامل خاشعا
واژه «خاشعا» ریشهای عربی (از ثلاثی مجرد خ ش ع) دارد و به معنای کسی یا چیزی است که در برابر یک عظمت و شکوه، دچار افتادگی، فروتنی و آرامش همراه با احترام و ترس آگاهانه شده است. این کلمه در زبان فارسی به عنوان یک صفت یا قید برای توصیف احوال عارفانه و خاضعانه به کار میرود.
در فرهنگ اسلامی و متن قرآن کریم، خشوع صرفاً یک ژست یا رفتار ظاهری نیست، بلکه حالتی عمیق و قلبی است. این واژه به زیبایی در قرآن برای توصیف تأثیر کلام خدا حتی بر پدیدههای سختی چون کوه استفاده شده است تا نشان دهد چگونه عظمت الهی میتواند سرسختترین موجودات را نیز به تسلیم و فروتنی وادارد.
در بازیهای جدول و معماهای لغوی، این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان مترادفی برای کلمات فروتن، خاضع و سر به زیر شناخته میشود که نشاندهنده بالاترین درجه ادب درونی و شکستن خودخواهی انسان است.