یعنی چه
خاشعاً از ریشه عربی خشوع گرفته شده و به معنای فردی است که از روی خداترسی، ادب و بندگی، نگاه یا صدای خود را پایین آورده و سرافکنده و متواضع است.
تلفظ
این کلمه دارای تنوین نصب است و در تلفظ فارسی و عربی به صورت خاشِعَنْ خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ پنج حرفی خود واژه «خاشعاً» یا جایگزینهای آن مانند خاشع و خاضع است.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی با توجه به نقش قیدی واژه، از کلماتی که نشاندهنده تواضع و فروتنی در رفتار هستند استفاده میشود.
به عربی
در خود زبان عربی، واژههایی مثل خاضعاً و متذللاً به عنوان مترادفهای نزدیک برای رساندن این حالت قیدی به کار میروند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون فروتنانه، خداترسانه، سر به زیر و با خشوع هستند که حالت تسلیم قلبی را نشان میدهند.
در قرآن
واژه «خاشعاً» دقیقاً یک بار در قرآن کریم در سوره حشر آیه ۲۱ آمده است: «لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ»؛ یعنی اگر این قرآن را بر کوهی نازل میکردیم، یقیناً آن را از ترس خدا فروتن و از همپاشیده میدیدی.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، خاشعاً نماد بارز حضور قلب در عبادت، ادب در محضر پروردگار و از بین رفتن کبر و منیت انسان است.
جمعبندی و توضیح کامل خاشعاً
واژه «خاشعاً» یک قید حالت وامگرفته از زبان عربی (اسم فاعل تنویندار از ریشه خشع) است که در زبان فارسی برای توصیف بالاترین درجات فروتنی، خاکساری و ادب معنوی به کار میرود. این کلمه فراتر از یک تواضع ساده، نشاندهنده یک تأثر عمیق قلبی همراه با آرامش و تسلیم در برابر عظمتی بزرگ، به ویژه ذات باریتعالی است.
در کاربرد قرآنی، این واژه با ترسیم تصویر کوهی که در برابر کلام الهی فروتن و پارهپاره میشود، اوج عظمت خشیت خداوند را به نمایش میگذارد. در ادبیات و عرفان نیز شخص خاشع کسی است که با شکستن غرور و کبر درونی، تمام وجودش غرق در بندگی و بیدارشدگی روحی گشته است.